วันนี้ Eric นัดให้เจอกันตอนกิ๊ฟเรียนเสร็จตอน 3:20 เมื่อวานเค้าบอกว่าจะทำอาหารเม็กซิกันให้ลองชิมพรุ่งนี้ แล้วเค้าก้อบอกมีของจะให้ เราบอกไปว่าไม่ต้องให้ แค่ให้ชิมอาหารก้อดีใจแล้ว เค้าก้อโอเค.....
ตื่น 6 โมงเช้า อาบน้ำ แต่งตัว ปลุกกลาง ลงไปเตรียมอุ่นซุปข้าวโพดกับอบขนมปังแท่ง ต้มน้ำ กลางลงมา ก้อมากินกัน กินไปคุยไป เสร็จกลางก้อล้างจาน กิ๊ฟขึ้นมาข้างบน เช็คเมล์ อากาศ วันนี้อากาศแจ่มใส ลมเย็น คนส่งมา Happy Birthday ใน Facebook เพียบ ก้อตอบขอบคุณเค้าไป พอ 8 โมงก้อออกจากบ้าน ขับรถไปโบสถ์ วันนี้ทำไมท้องฟ้าดูครึ้มๆ มีสายรุ้งด้วย แต่ในพยากรณ์อากาศเค้าว่าอากาศจะแจ่มใส งง แต่เอาเหอะ ลมเย็นก้อดีใจและ มาถึงก้อแยกกับกลาง ทำการบ้าน อ่านหนังสือ กิ๊ฟขึ้นมาติวญี่ปุ่นข้างบนกับ Chicano จนถึง 10:20 ลงมาเช็คการบ้านในคอมข้างล่าง แล้วก้อฟังเพลงนิดหน่อย เสร็จ เจอเพื่อนจีนกลางอีกคน Jimmy มาบอก Happy Birthday ก้อขอบคุณเค้าไป แล้วก้อไปเข้าห้องเรียนตอน 10:45 เรียนจนถึง 12:20 ออกจากห้อง เดินคุยกับ Cici เพื่อนจีนเรื่องข้อสอบเศรษฐศาสตร์ของวันพุธที่ผ่านมา สักแปป Eric โทรมาถามว่าเราอยู่ไหน ก้อบอกกำลังจะไปโรงอาหาร เค้ารอเราอยู่ ไหนว่าจะเจอกันตอน 3:20 เค้าบอกมีเรียนตอน 12:30 เค้าบอกมีเรียนแต่ จะให้ของก่อน -_- เราก้อมาหาเค้าที่โรงอาหาร เค้าก้อเอาข้าวกล่องเล็กๆมาให้ เค้าบอกทำเอง เหอะเหอะ เราก้อขอบคุณเค้า เอาอาหารเรา,ของเค้า มาุอุ่น เราก้อบอกให้เค้ารีบไปเข้าห้องเรียน เด๋วจะสาย เค้าบอกอยากให้เห็นอะไรก่อน แล้วเค้าก้อเปิดกระเป๋ามา เป็นตุ๊กตาหมีน่ารักมาก เค้าบอกจะเอาเลยไหม เราบอกเอาไว้ให้พรุ่งนี้ เพราะใส่กระเป๋าไม่ได้ เค้าก้อเก็บไว้ให้ แล้วเราก้อไล่ให้เค้าไปเรียน เสร็จกิ๊ฟก้อนั่งกิน ส่งข้อความไปบอกเค้าว่าขอบคุณมากสำหรับอาหารและของขวัญ ^O^ พอกินเสร็จก้อต้องรีบไปเข้าห้องเรียนญี่ปุ่นต่อ ตอน 12:50 มาถึงก้อเรียนๆไปจนถึง 3:15 ครูปล่อย Eric ส่งข้อความมาว่าเค้ารออยู่ที่โรงอาหาร เราก้อเลยเดินไปหาเค้า อ่อลืมบอก วันนี้เค้าใส่เสื้อสีแดงมา เราถามว่าทำไม เค้าบอกเพราะประเทศจีนสีแดงเป็นสีที่สำคัญ เราก้อคิดในใจ เค้ารู้วัฒนธรรมเยอะดีแฮะ ^O^ แล้วเค้าก้อเอาตุ๊กตาออกมา เล่นกับเรา สักแปป เพื่อนอีกคนผู้หญิงเดินมา Happy Birthday เรา เราก้อขอบคุณ กลางเดินมา แล้วก้อมานั่งคุยกัน อีกอย่างงงมากที่อยู่ฝนตกตั้งแต่เช้า ตกพอสมควร คุยกันสักพักก้อต้องเดินกลับบ้าน เถียงกันว่าจะกลับเลยดีไหม เพราะฝนตก กลัวว่าจะตกหนักกว่าเดิม เลยเดินกลับ Eric เดินไปส่งด้วย ^O^ เราก้อพยายามไล่ให้เค้าไม่ต้องมาตากฝน ให้กลับไปที่โรงเรียน แต่เค้าก้อคะยั้นคะยอจะมาด้วย พวกเราเลยเปลียกฝนกันสามคน Eric เป็นคนที่มองโลกในแง่ดีมาก เค้าทำให้วันแย่ๆ เป็นวันที่สดใสได้ กลางบ่นๆเรื่องฝน แต่เค้าก้อพูดแต่เรื่องดีๆของฝน แล้วก้อบอกว่ากลางบ่นร้อนวันจันทร์ น่าจะดีใจที่ฝนตก พูดจนกลางยอมแพ้ ยิ้มออกมา ^o^ เค้าเห็นพวกเราเปลียกมาก ก้อเช็ดหน้าผากให้พวกเราสองคน เราเห็นฝนตกหนัก ก้อเลยอาสาขับรถกลับมาส่งเค้าที่โรงเรียน เค้าปฎิเสธเพราะเค้าบอกเค้าชอบฝน แต่เราคะยั้นคะยอ สงสารเค้า เค้าไม่มีรถ เค้าก้อเลยโอเค เราก้อขับไปส่งเค้าที่โรงเรียน แล้วก้อขับกลับบ้าน มาถึงก้อเอากล่องอาหารมาล้าง กิ๊ฟกินอาหารที่ Eric ทำให้ไม่หมด เลยแบ่งกลาง แล้วก้อขึ้นมาบนห้องทำการบ้านจนถึง 7:45 ก้อมาเขียน Blog พรุ่งนี้กะว่าจะไป International Christian Fellowship ที่บอกไป สมาคมคริสเตียนของเด็กนานาชาติ เค้ามีกิจกรรมต่างๆ ร้องเพลงคริสเตียน อ่านไบเบิล มีเด็กต่างชาติมากมาย ก้อไม่รู้จะเป็นไง อาทิตย์ที่แล้วมีสั่งเค้กไว้ด้วย ต้องไปเอา วันนี้ตัวเปียกมาทั้งวัน จะไปอาบน้ำและ เด๋วพรุ่งนี้มาเล่าต่อ ^O^.
Thursday, September 30, 2010
Wednesday, September 29, 2010
เป็นเพื่อนกับ Eric
เมื่อวานลืมเขียน Blog เพราะการบ้านแบบถาถมสุดๆ ก้อเลยไม่มีเวลา คงไม่ต้องบอกว่ามีอะไร เพราะเรียนเหมือนเดิม....
วันนี้ก้อเรียน ตื่น 6 โมงเช้า อาบน้ำ แต่งตัว ปลุกกลาง ลงมาทำอาหารเช้า ขนมปังเบเกอรี่กับข้าวโอ๊ตรสกล้วย นัดกับ Eric เพื่อนผู้ชายไว้ว่าจะมากินอาหารกลางวันด้วยกันกับเพื่อนเค้าตอน 12 เมื่อวานนี้
กลางลงมากินอาหารเช้าด้วยกัน แล้วก้อเก็บถ้วย ล้างจาน เช็ดโต๊ะ ขึ้นมาบนห้อง เช็คอากาศ เช็คเมล์ เตรียมตัว ออกจากบ้านตอน 8 โมง มาถึงร.ร. ก้อแยกกับกลางอ่านหนังสือ กิ๊ฟอ่านทบทวนบัญชีจนถึง 8:50 ก้อไปเข้าห้องเรียน วันนี้มี quiz แต่ง่ายมาก เพราะอ่านมาแย้ว แล้วก้อเรียนไปจนถึง 10:44 เดินไปเข้าห้องสมุด เจอกลางกับ Nguyen ก้อคุยกันนิดๆหน่อยๆ แล้วก้อมาทำการบ้านจนถึง 11:50 ไปที่โรงอาหาร Eric เดินมาหา แล้วกิ๊ฟก้อไปนั่งกับเค้าและเืพื่อนๆ เราขอตัวเอาอาหารไปอุ่น เค้าก้อตามเรามาด้วย เหอะเหอะ แล้วก้อคุยกัน อุ่นเสร็จ ก้อมานั่งกิน วันนี้ Eric เอาหนังสือภาษาญี่ปุ่นมา กะจะมาพูดกับเรา เหอะเหอะ เห็นเค้าว่าอยากเรียน เราก้อเลยสอนเค้าพูด กินจนถึง 12:20 เค้าก้อไปส่งเราที่ห้องเศรษฐศาสตร์ วันนี้มีสอบ ก้อทำสอบไปจนถึง 1:35 ก้อส่งครู ครูถามเราว่าข้อสอบเป็นไงบ้าง เราก้อบอกว่าปานกลาง ไม่ยากมาก แล้วก้อลาครูไปเข้าห้องสมุด อ่านหนังสือจนถึง 3:22 กลางส่งข้อความมาให้ไปเจอกันที่โรงอาหาร ก่อนไปก้อไปเช็คการบ้านในคอม แล้วก้อเดินไปหากลางที่โรงอาหาร กลางโทรมาเร่งให้ไปอีกรอบ บอก Eric มานั่งด้วย เราก้อไป Eric ก้อคุยๆไป แต่เค้าเป็นคนบ๊องๆหน่อย ทำตัวเป็นเด็กๆ เหมือนเด็กอายุ 15 ทั้งๆที่เค้าอายุ 25 มีวาดรูปการตูนโชว์เพื่อน เพราะการแสดงออกของเค้า ทำให้คนในกลุ่มมองว่าเค้าปัญญาอ่อน เลยไม่ค่อยคุย มีกิ๊ฟคุยกับเค้ามากที่สุด กลางก้อหัวเราะสนุกสนาน กับท่าทางของเค้า นั่งคุยได้สักแปป 4 โมงก้อขอตัวกลับ แต่ Eric อยากเดินไปด้วย เค้าเลยเดินตามมาส่งเราถึงโบสถ์ เราก้อคุยไปเดินไป แล้วพอถึงโบสถ์เค้าก้อเดินกลับ กลางมาคุยกับเราว่าเหมือน Eric จะไม่สมประกอบ เพราะเค้าแสดงออกมากเกินไป ทำตัวเหมือนเด็กๆ กิ๊ฟก้อบอกว่าเวลาเค้าเรียน เค้าก้อดูซีเรียสนะ เค้าฉลาดด้วย กลางบอกว่า คนประเภทนี้เวลาจะซีเรียสก้อจะซีเรียสสุดๆ เวลาจะเฮฮาก้อจะออกตัวเกินกว่าปกติ จนคนเริ่มสงสัย กิ๊ฟตอนแรกก้อมองเค้ายังงั้น แต่ไปๆมาๆ ฟังการพูดเค้าบางที ก้อดูเป็นผู้ใหญ่ดีออก ไม่รู้สิ กลางบอกคนแบบนี้ Sensitive มากๆ ถ้าเราพูดอะไรออกไป เค้าจะจำทุกอย่าง อันนี้เรื่องจริง เค้าจำได้แม้กระทั่งตารางเรียนกิ๊ฟในวันเดียว จำเวลากิ๊ฟเรียนเสร็จ ทำการบ้านเสร็จ เวลากินข้าว พูดครั้งเดียวจำได้หมด แล้วกลางก้อบอกว่าเค้าจะเป็นคนอารมณ์อ่อนไหวมาก ถ้าเราทำร้่ายจิตใจเค้า เค้าจะคิดมากแบบสุดๆ ยิ่งกลางพูดเท่าไร กิ๊ฟก้อยิ่งเครียด เค้าเป็นคนที่ Innocent มาก แล้วก้อไม่แบ่งแยกคน ว่าจน รวย พิการ เค้าคุยด้วยหมด แต่กลางบอกว่า อย่าเกินเลยมากกว่าเพื่อน ถ้าไม่อยากทำร้ายจิตใจเค้า เราก้อยิ่งเครียด แต่เราไม่เคยคิดกับผู้ชายคนไหนมากกว่าเพื่อนคนนึง เพราะยังไม่อยากคิด ชีวิตมีอะไรที่ต้องทำอีกหลายอย่าง ไม่อยากผูกมัดกับใครทั้งนั้น กลับบ้านมา ก้อมาอ่านหนังสือ กลางก้อหาอะไรกิน แล้วก้อมาพัก กิ๊ฟทำจนถึง 6:50 ก้อมาออกกำลังกาย เด๋วจะไปอาบน้ำและ ร้อนมักๆๆ จะมาเล่าต่อถ้ามีอะไรคืบหน้า ^O^ ลืมบอกช่วงนี้ Eric โทรมาหาทุกคืืน เลยคุยกับเค้า โทรมา 9 โมงตรงเป๊ะ เหอะเหอะ ลืมบอกอีกเรื่อง ศุกร์เสาร์อาทิตย์นี้ยุ่งสุดๆ วันศุกร์นัดกับเพื่อนๆจะไปสมาคม Christian มีเด็กนักศึกษาหลายคนไป เค้าจะมีอ่านไบเบิล ฟังเพลง ทำำกิจกรรม แนะนำตัวให้รู้จักกับเพื่อนใหม่ๆ กินอาหารด้วยกัน อะไรประมาณนั้น ชวน Eric ไปด้วย แล้วก้อวันเสาร์นัดกับเพื่อนไปกินกันที่ร้านอาหารญี่ปุ่น Onami กินวันเกิด แต่ให้เค้าจ่ายกันเอง เหอะเหอะ กิ๊ฟขับรถพาเพื่อนที่ไม่มีรถไป วันอาทิตย์อาจจะไม่ได้ทำอะไร อ่านหนังสืออยู่บ้าน ดีและ เหอะเหอะ ขอสักวัน โอเคไว้จะมาเขียนต่อพรุ่งนี้
Monday, September 27, 2010
ไปหาหมอตรวจประจำเดือน
มีเรียนวันนี้ นัด Eric ไว้จะกินอาหารที่โรงอาหารกับเค้าและเพื่อนๆ ตอน 12:30 กะว่าจะไปห้องพยาบาลที่ Palomar ถามเกี่ยวกับประจำเดือนมาผิดปกติ จะไปกันตอนกลางเรียนเสร็จ 4 โมง...
ตื่น 6 โมง อาบน้ำ แต่งตัว วันนี้ทำข้าวโอ๊ตรสสตอร์เบอรรี่กินกับขนมปังครีมชีสที่ซือมา ทำง่ายๆแค่เอานมอัลมอลด์ไปต้ม ใส่ข้าวโอ๊ตลงไปคนๆให้เข้ากัน เอาขนมปังไปอบ ต้มน้ำร้อน วันนี้อากาศร้อนมากๆๆๆขึ้นไปถึง 106 F แน่ะ ประมาณ 41 C ได้ ร้อนแ้ห้งยังกับทะเลทราย โชคดีวันต่อๆไปจะเหลือประมาณ 80 F หรือ 27 C อากาศที่นี่แปรปรวนสุดๆ วันนึงก้อร้อนมาก อีกวันเย็นเฉียบ เหอะเหอะ ดีนะที่โฮสที่นี่ใจดี เปิดแอร์ตลอด ชอบๆ ^o^
กลางลงมาข้างล่าง ช่วยเก็บจาน ล้างจาน จัดโต๊ะ เสร็จ เราก้อนั่งกินกัน กินไปคุยไป เสร็จกลางก้อล้างจาน กิ๊ฟช่วยเก็บจาน แล้วก้อขึ้นมาถ่าย กลางตามมาทีหลัง ขึ้นมาเช็คอากาศ แล้วก้อเช็คเมล์ พอ 8 โมงก้อออกจากบ้าน จอดที่โบสถ์ เดินไปร.ร. ยังไม่ทันไรเหงื่อก้อออกเพราะความร้อน เหอะเหอะ พึ่งอาบน้ำ มาถึงห้องสมุด เค้าเปิดแอร์เย็นฉ่ำ ค่อยโล่งหน่อย กิ๊ฟก้อแยกกับกลาง อ่านหนังสือ พออ่านบัญชีจนถึง 8:50 ก้อไปเข้าห้อง วันนี้ครูเอาผลสอบมาให้ เยส ได้ A+ เพื่อนแสดงความยินดีกับเรา แล้วครูก้ออธิบายคำตอบ แล้วก้อเรียนจนถึง 10:50 ไปเข้าห้องสมุด เจอกลางรอเข้าห้องระหว่างทาง ก้อคุยนิดหน่อย แล้วก้อมาทำการบ้านบัญชีจนถึง 12:26 นัด Eric เจอที่โรงอาหาร เค้าก้อนั่งกับเพื่อนเค้า และคนพิการคนนึง Eric นิสัยดี ชอบช่วยเหลือเพื่อนสอนการบ้าน แม้แต่คนพิการก้อคุยด้วยโดยไม่รังเกียจ แต่เค้าเป็นคนสกปรกหน่อยๆ กินก้อใช้มือ ไม่ค่อยแคร์เรื่องเชื้อโรค หรือเราสะอาดเกินไปไม่รู้ พอกินเสร็จ เค้าก้อเดินไปกับเราที่ห้องสมุด โชว์วิดีโอสอนการเต้น Salsa ของ Mexico ให้ดู คือเค้าชวนเราเต้นคู่ว่างั้นเหอะ แต่เราปฎิเสธ เพราะไม่ชอบเต้น แล้วเค้าก้อโชว์เมืองที่เค้ามาจาก Mexico ให้ดู เสร็จเราก้อขอตัวไปทำการบ้านชั้นสาม เค้าก้อตามมาด้วย แต่แยกกันนั่ง แล้วกิ๊ฟก้ออ่านไปจนถึง 3:33 ได้ แอบกินขนมในห้องสมุุดนิดหน่อย กลางส่งข้อความมาว่าเรียนเสร็จ ให้ไปเจอกันที่หน้าห้องพยาบาล มาถึงก้อเจอกลางยืนกับเพื่อนจีน แล้วก้อผู้ชายอีกคนที่กลางบอกว่าชอบหนูอยู่ แต่เค้าไม่หันหน้ามาคุย อายมั้ง เราก้อเลยบอกเค้าว่าเราจำชื่อเค้าได้แล้ว Eddie ครั้งที่แล้วจำไม่ได้ เหอะเหอะ เสร็จก้อลากัน แล้วพวกเราก้อไปห้องพยาบาล กรอกข้อมูล นัดหมอตอน 6:30 ก้อกะกลับบ้านมาทำอย่างอื่นก่อน แล้วขับไปร.ร.ตอนช่วงนั้น กลับมา ก้อเอากล่องอาหารมาล้าง กลางเอามาม่าผัดเรามาอุ่นกิน กิ๊ฟเทน้ำเย็นกิน กลางบอกชอบมาม่าผัดเรามากๆ เย้ดีใจๆ เสร็จขึ้นมาบนห้องเช็คเมล์นิดๆหน่อยๆ แล้วก้อออกกำลังกายที่ห้องโถงข้างนอก วิ่งอยู่กับที่ ยกแขนกับที่ยกน้ำหนัก ทำยังงี้ไปประมาณ 22 นาที แล้วก้อซิสอัพอีก 20 นาที เสร็จตอน 5:41 เก็บของ ไปถอยรถจอดที่ข้างบ้าน เพราะตอนนี้จอดหน้าบ้านโฮสอยู่ เด๋วโฮสกลับมาเข้าไม่ได้ แล้วก้อขึ้นมาอาบน้ำ แบบเร็วๆเพราะนัดหมอไว้ อาบเสร็จ 6:20 ได้รีับแต่งตัว เสร็จทุกอย่างตอน 6:27 ขับไปร.ร. ครั้งนี้แอบจอดที่จอดรถร.ร. หวังว่าเค้าคงไม่มาตรวจ เพราะเราไม่ได้ซื้อตั๋วจอดรถ กะจอดรีบๆ แล้วก้อไปหาหมอ หมอก้อซักประวัติ เค้าก้อถามว่าเรามีเพศสัมพันธ์ไหม เราก้อบอกไม่เคยมี บริสุทธิ์อยู่ แต่เหมือนเค้าจะไม่เชื่อ สงสัยเราตอบแบบอายๆ ก้อไม่ชอบคุยเรื่องพวกนี้นี่นา มันแปลกๆ แล้วเค้าก้อถามว่าเราชั่งน้ำหนักทุกวันรึป่าว ก้อบอกว่าทำ เค้าก้อรู้ว่าเราไดเอ็ทอยู่ เค้าบอกว่าเป็นเรื่องธรรมดาที่ตอนน้ำหนักขึ้นมากๆ แล้วพอลดมาเยอะ อาจมีผลกระทบกับประจำเดือน แต่เค้าว่าเป็นเรื่องปกติ แต่เค้าอยากให้เราเพิ่มน้ำหนัก เด๋วขอคิดดูก่อน กว่าจะลดมาได้แทบตาย จะให้เพิ่ม เราบอกเค้าว่าอาทิตย์นี้น้ำหนักเพิ่ม 2 lbs แต่ก้อขึ้นลดตามจำนวนการกิน และออกกำลังกาย หมอกะนัดให้เรามาเช็คเลือดอาทิตย์หน้า ก้อกะจะมา ตอนแรกเค้ากะจะตรวจช่องคลอด แต่กลัวอะ ไม่กล้า เด๋วดูอีกที ไม่ไหวๆ กลัว คุยเสร็จ ก้อกลับบ้าน กลางก้อบ่นเราเป็นชุดเรื่องไดเอท นู่นนี่ เหอะเหอะ มาถึงบ้านก้อเปลี่ยนชุด กลางทำการบ้านต่อ กิ๊ฟมาเขียน Blog ^O^ พรุ่งนี้มีสอบภาษาญี่ปุ่น แต่ทบทวนเกือบทุกวัน เลยไม่ค่อยห่วง เด๋วพรุ่งนี้จะมาเขียนต่อละกัน
Sunday, September 26, 2010
กินอาหารอิตาเลียน ^O^
วางแผนกับกลางวันนี้ว่าจะไปกินอาหารอิตาเลียนกันอีกเมืองหนึ่ง พอกลับมากิ๊ฟก้อจะทำมาม่าผัด 4 ห่อไว้เป็นอาหารกลางวันพกไปกินร.ร.....
ตื่น 7:30 อาบน้ำ แต่งตัว วันนี้ส่งข้อความกับเพื่อนผู้ชายเกือบทั้งวัน สองคนด้วย จะแนะนำให้ป๊าแม่รู้จักก่อนเลย คนแรกชื่อ Arjel เป็นผู้ชายฟิลิปปิน เค้าชอบหนูมาตั้งแต่ปีที่แล้ว แล้วเค้าก้อมีเรียนภาษาอังกฤษห้องเดียวกับกลางปีที่แล้วเหมือนกัน ช่วงแรกๆ เค้าบอกกลางว่าเค้าชอบหนู แต่เค้าก้อไม่ได้มาคุยหรืออะไร แต่เวลาเราเจอกันก้อทักธรรมดาเหมือนเพื่อนทั่วไป จนกระทั่งอาทิตย์ที่แล้ว เค้าเริ่มตีสนิทมากขึ้น คุยด้วย แล้วก้อเอาเบอร์โทรเราไป เราก้อส่งข้อความหากันธรรมดา กิ๊ฟบอกว่าเป็นเพื่อนกันก่อน ค่อยๆดูนิสัยไปเรื่อยๆ เค้าก้อโอเค
คนที่สองชื่อ Eric เป็นคน Mexican ที่มาจีบล่าสุด ตอนแรกกิ๊ฟก้อไม่รู้ว่าเค้าจะมาชอบเรา เห็นคุยกับเพื่อนทุกคน ทักทายทุกคน รวมทั้งเราด้วย เจอกันตั้งแต่ เดือนที่แล้ว เพราะมาที่ชมรมภาพยนตร์ แล้วเพื่อนก้อแนะนำให้รู้จัก เราก้อคุยกับเค้าธรรมดา เค้าก้อคุยกับเราธรรมดา ไม่ได้คิดอะไร พอดูหนังเสร็จ เวลาก้อค่ำพอดี เค้าอาสาจะเดินไปส่งเรากับเพื่อน ช่วงนั้นกิ๊ฟไม่มีรถ ขับจักรยานมาเอง เค้าก้ออาสาจะพาพวกเราไปส่งที่รถ แต่เราบอกไม่เป็นไร เลยเดินแยกกัน แล้วก้อไม่ได้เจอเค้าอีก จนอาทิตย์ที่ผ่านมาเห็นเค้าเดินที่โรงอาหาร เค้าก้อทักเรา แต่เราจำเค้าไม่ได้ก้อเลยทำหน้างงๆ พอจำได้เค้าก้อเดินไปแล้ว และพอวันพุธที่ผ่านมา เค้าก้อเห็นเรา ก้อชวนไปนั่งกินที่โต๊ะอาหาร แต่เราปฎิเสธ แต่เค้าคะยั้นคะยอ เลยไปนั่ง กลับไปอ่านของวันพุธได้ คนเดียวกัน เราก้อคุยกันธรรมดา จนวันศุกร์ที่มาชมรมภาพยนตร์ เค้าก้อตีสนิทเราเป็นพิเศษ จนกลางตกใจ เลยออกตัวปกป้องเรา แต่เค้าสารภาพกับเราตอนดูหนังจบ ชวนกินอาหารกลางวัน ให้เบอร์โทรเรามา เรามาส่งข้อความขอโทษเค้าวันเสาร์เรื่องที่กลางพูดจาไม่ดีกับเค้า แล้วก้อบอกให้เป็นเพื่อนกันก่อน เพราะยังไม่รู้จักกัน เค้าก้อให้เกียรติเรา ยอมเป็นเพื่อน ต้องดูกันไปเรื่อยๆ
ทั้งสองคนนี้ ก้อส่งข้อความหาหนูทุกวัน คุยกันธรรมดา ถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ......
กะไว้ว่าตอน 10:45 จะออกจากบ้านไปร้านอาหาร พอดีตื่นเช้าไปหน่อย เลยติวหนังสือ กลางก้อเหมือนกัน ติวกันไปเรื่อยๆจน 10 โมงนิดๆ กิ๊ฟมาทำบันทึกค่าใช้จ่ายของเดือนที่แล้วและเดือนนี้ต่อ ไม่ได้ทำมานาน ค้างไว้เยอะ ธรรมดาทำทุกอาิทิตย์ บางทียุ่งก้อลืม เลยทำวันนี้ ทำยังไม่เสร็จก้อ 10:45 เลยเรียงบิลไว้ ค่อยกลับมาทีหลัง ขับรถกันไปกินอาหาร ใช้เวลาประมาณ 15 นาทีขับ มาถึงร้าน Olive Garden กลางบอกร้านนี้ไปกินกับโฮสที่ Tennessee บ่อย กิ๊ฟสนใจเลยอยากมา มาถึงร้านใหญ่ ข้างในจัดหรู คนเสริฟก้อให้เรานั่งรอ สักแปปก้อพาเราไปนั่ง คนที่มาบริการ เราพูดจายิ้มแย้มแจ่มใส บริการดีสุดๆ เอาขนมปังแท่งยาวมาเสริฟให้กับน้ำก่อนเลย แล้วก้อมาจดอาหารทีหลัง พอดีกิ๊ฟมีศึกษาเมนูอาหารในเว็บไว้แล้ว ก้อเลยรู้ว่าจะสั่งอะไร มีสั่งออเดิร์ฟปนกันในจานเดียวที่มีปลาหมึกทอด,เห็ดอบชีส,แล้วก้อชีสแท่งทอด แล้วก้อสั่งสลัดมาชามใหญ่ กับซุปเปรี้ยวใส่ถั่วกับเนื้อบด ส่วนอาหารหลักสั่งมาจานเดียวเป็นลาซานญ่าห่อม้วน เอามาแบ่งกัน อาหารเค้าเสริฟไม่เยอะ แต่ที่นี่ดีอย่างเค้าจะเสริฟขนมปังแท่งอบ,ซุป,กับสลัดมาเรื่อยๆ คือเติมได้ทุกมื้อ มันเลยทำให้เราอิ่ม โดยเฉพาะขนมปัง เหอะเหอะ ได้ขนมปังกับของเหลือกลับบ้านมาเลย กินเสร็จก้อขับกลับบ้าน พอมาถึงพวกเราก้อมาทำความสะอาดพื้นข้างล่างตรงที่เรากินข้าว ดูดฝุ่นกัน เสร็จกลางขอตัวไปพักเพราะเพลีย กิ๊ฟมาทำมาม่าผัดพกไปร.ร. 4 ห่อ พอดีซื้อมาสี่รส อยากทำแบบรวดเดียว เลยเอาเส้นไปต้มหมดสี่ห่อ แล้วก้อมาราดน้ำเย็นพักไว้ ตั้งกระทะใส่น้ำมัน เอาหมูบดปรุงเครื่องที่ซื้อมา ไปผัดจนเกือบสุก ใส่ผักสับลงไปผัด ปรุงเครื่องนิดนึงด้วย ซีอิ๊ว ซอสปรุงรส และน้ำตาล ทำรูโหว่ไว้ตรงกลางตอกไข่ไปสี่ฟอง รอให้สุกสักแปป แล้วก้อเอาเส้นมาม่ามาโปะ ผัดให้เข้ากัน ปรุงเครื่องเหมือนเดิม ผัดเร็วๆกลับไปเรื่อยๆ ปิดไฟ ตอนนี้ก้อเอากระทะเล็กอีกใบมา ตั้งไฟอ่่อน ใส่เครื่องปรุงของรสแรกไปตักเส้นมาส่วนนึงจากกระทะใหญ่ แล้วก้อผสมๆกับเครื่องปรุง ตักใส่จานพักไว้ให้เย็น เอาเครื่องปรุงรสที่สองใส่กระทะเล็ก ตักมาม่ามาอีกส่วน แล้วก้อคลุกๆให้เข้ากัน เอาถุงพลาสติกออกมา ใส่มาม่าที่เสร็จส่วนแรกใส่ถุงพักไว้ แล้วก้อทำยังงี้จนหมดสี่รส สี่ถุง โฮสลงมาก้อคุยกับเรา ลืมบอกไปว่าเพื่อนเวียดนาม Nguyen จะมาเช่าอีกห้องที่บ้านหลังนี้ 1 อาทิตย์ ห้องข้างล่าง เพราะเค้าบอกว่าบ้านเค้าเสียงดังมาก ติวหนังสือไม่ได้ เค้าจะมีสอบ Toefl อีกสองอาิทิตย์ เลยบอกเราให้มาถามโฮสว่าจะเป็นไรไหมถ้าจะเช่าหนึ่งอาิทิตย์ ตอนแรกเค้ากะจะมาอยู่ห้องเดียวกับเรา เราบอกมันเล็กไปสำหรับ 3 คน เค้าก้อโอเค เช่าอีกห้อง กิ๊ฟเลยถามโฮส พอเจอโฮสครั้งนี้เค้าเลยบอกจะคิด $180 เราก้อเลยมาบอกเพื่อน ตอนนี้รอคำตอบเค้าอยู่ โฮสทำน้ำแข็งใสให้เรากิน เพราะอากาศร้อนจัด เราก้อขอบคุณเค้า ทำอะไรเสร็จ ก้อเก็บถ้วย ล้างจาน เช็ดเคานเตอร์ เสร็จขึ้นมาบนห้องทำบิลค่าใช้จ่ายต่อจนเสร็จ พอเสร็จก้อเล่นเว็บนิดๆหน่อย Eric ก้อส่งข้อความมาเรื่อยๆ เราก้อคุยกับเค้า เค้าชวนเราไปดูหนังวันศุกร์นี้ บอกเค้าไปว่าขอเวลาคิดหน่อย แล้วจะบอกทีหลัง กะไว้จะมาถามกลางก่อน เผื่อให้กลางไปด้วย กลางหลับอยู่ เลยยังไม่ถาม พอกิ๊ฟเล่นอะไรเสร็จ ก้อมางีบหน่อย เพลียจัด งีบไปได้สักแปป กลางตื่นมาติวหนังสือต่อ เราก้องีบจนกลางปลุกตอน 7 โมง ตื่นมาก้อคุยกัน แล้วกิ๊ฟก้อมาเขียน Blog กลางมีถ่ายรูปไว้แต่ไม่ยอมลงซักที เด๋วต้องตื๊อให้ลงให้ได้ เหอะเหอะ พรุ่งนี้มีเรียน Eric นัดเราไว้ว่าจะชวนให้มานั่งกินอาหารที่โรงอาหารด้วยกัน เราก้อบอกให้เพื่อนเค้ามานั่งด้วย เค้าก้อโอเค เด๋วพรุ่งนี้จะมาเล่าให้ฟัง ^O^.
Saturday, September 25, 2010
ทำปลาหมึกผัดไข่เค็มกับผัดหน่อไม้ไำก่สับ กลางทำปลาผัดเต้าเจี้ยว
วันนี้อยู่บ้านอ่านหนังสือเตรียมสอบกับกลาง กิ๊ฟกะทำปลาหมึกผัดไข่เค็มกับผัดหน่อไม้ไก่สับสูตรเวียดนาม เพื่อนสอนมา ส่วนกลางทำปลาผัดเต้าเจี้ยว....
ก้อตื่น 7:30 อาบน้ำ แต่งตัว มาอ่านหนังสือภาษาญี่ปุ่น จนถึง 8:30 ลงไปข้างล่าง ไปดื่มน้ำอุ่นกับยาขมเม็ด เอาเนื้อมาละลายข้างนอก เทชาร้อนขึ้นไปบนห้อง อ่านหนังสือไปด้วยดื่มชาไปด้วย สักแปปกลางก้อตื่น อาบน้ำ แต่งตัว ลงไปอ่านหนังสือข้างล่าง ตอนประมาณ 9:30 บริษัทประกันรถที่ติดต่อไว้โทรมา ทำเรื่องกับเรา เราก้อดำเนินการทำข้อตกลง สอบถามข้อมูลเพื่อความมั่นใจ และก้อทำเอกสารต่างๆ ใช้เวลาพอสมควร เค้าก้อส่งเอกสารต่างๆมาให้ ข้อสัญญา มาให้เราอ่านและเซ็น พอเรามีคำถามก้อโทรไปหาเค้าทันที พอดีเป็นคนอ่านละเอียด นิดๆหน่อยๆ เราไม่ปล่อยให้หลุด จะถามซักไซร้ทันที่ ต้องให้มั่นใจว่าบริษัทเชื่อได้จริงๆ เพราะเราจ่ายค่าประกันรายเดือน เดือนแรกมีค่านายหน้ารวมกับค่าประกัน กับค่าแรกเข้า เดือนต่อไปจะถูกลง เดือนแรกจ่าย $401 ขอต่อเค้ามา ค่านายหน้า $250 ค่าประกันแรกเข้า $121 ค่าพ่วงรถและค่าโรงแรม เกิดมีปัญหากลางถนน $30 รวมเป็น $401 เราก้อจัดการปริ้นเอกสารออกมาทั้งหมด อ่านจนละเอียด มีปัญหา ข้อมูลไม่ถูกต้องก้อรีบแจ้งเค้า เด๋วเกิดเวลาเคลมประกัน เค้าจะเอามาอ้างว่าข้อมูลไม่ถูกต้อง เรามีเกริ่นไว้แล้วว่าเราต้องการความเชื่อถือได้ เค้าก้อให้คำสัญญาว่าบริษัทเค้่าทำมาหลายปี และคอยช่วยเหลือลูกค้าตลอดเวลา เห็นคนขายพูดจาไว้ใจได้ อะไรหลายๆอย่าง เราก้อตัดสินใจ เพราะค่าประกันราคาพอประมาณไม่ถูกเกินหรือแพงเกิน แถมบริการใช้ได้ เราก้อทำการเซ็นสัญญา แล้วก้อสแกนข้อมูลให้เค้า ให้เค้าเซ็นกลับมา ส่งคืนมาให้เรา เพื่อเราจะได้มีหลักฐานไว้โชว์ พอจัดการอะไรเสร็จ เค้าก้อบอกจะส่งประกันมาให้อาทิตย์หน้า ก้อโอเค พอ 12:40 ก้อลงไปทำอาหาร กลางทำผ้า แล้วก้อมาทำปลาผัดเต้าเจี้ยว กิ๊ฟก้อเริ่มทำปลาหมึกผัดไข่เค็มก่อน เอาปลาหมึกมาล้าง ดึงเมือกๆออก หั่น เอาไปลวกน้ำร้อน แปปนึง ไม่สุกมาก พักไว้ เอาไ่ข่แดงเค็มออกมาสองฟอง ผสมๆกับน้ำพริกเผาบี้ให้ละเอียด ส่วนไข่ขาวเค็มกะเอาไปบดผัดกะข้าว จะได้ไม่ต้องทิ้ง เอาต้นหอมมาหั่น เอากระเ่ทียมพริกมาทุบสับ ตั้งไ้ว้ แล้วก้อมาเตรียมเครื่องทำผัดหน่อไม้ เอาไก่สับมาผสมกับหอมแดงเล็ก ผสมด้วยน้ำปลา ซอสหอยนางรม น้ำมัน คลุกให้เข้ากัน เอาหน่อไม้มาล้าง เอาน้ำที่ลวกปลาหมึกมาราดเทบนหน่อไม้ให้มันสุกหน่อยๆ ช่วงระหว่างรอกลางทำ ก้อส่งเอกสารหลายๆแผ่นที่เซ็นแล้วให้บริษัทประกัน ใช้เวลานานมากกว่าจะส่งได้แต่ละใบ เห้อ สักแปปลงมาข้างล่าง กลางทำเสร็จ เราก้อเริ่มทำปลาหมึกก่อน เอาน้ำมันตั้งให้ร้อน ผัดพริก กระเทียม ต้นหอม ลงไป ใส่ไข่เค็มคลุกน้ำพริกเผาลงไปผัดเร็วๆ ใส่ปลาหมึก ผัดให้เข้ากันดี ปรุงรสด้วยน้ำมันหอย น้ำปลา ซีอิ๊ว ผงปรุงรส น้ำตาล ผัดให้เข้ากัน เป็นอันเสร็จ ง่ายมาก เอาข้าวที่หุงเสร็จลงไปผัดกับไข่เค็มขาวบดในกระทะที่เพิ่งผัดปลาหมึกเสร็จ ผัดให้เข้ากัน ไม่ปรุงเครื่องเลย เพราะไข่มันเค็มอยู่แล้ว เสร็จก้อใส่กลับหม้อหุงเหมือนเดิม ล้างกระทะ ตั้งน้ำมัน ผัดกระเทียมกับพริก ใส่ไก่สับหมัก ลงไปผัดๆ ใกล้ๆสุก ใส่หน่อไม้ ผัดๆ ปรุงรสด้วย น้ำปลา ผงปรุงรส น้ำตาล ผัดๆ เสร็จ ช่วงที่กิ๊ฟทำอาหาร กลางก้อช่วยล้างจาน จัดโต๊ะ พอเสร็จก้อถ่ายรูปไว้ ล้างหน้า ล้างตา แล้วก้อมากิน อาหารอร่อยทุกอย่าง แต่กลางทำปลาเค็มปี๋ ใส่เต้าเจี้ยวเยอะไปหน่อย ส่วนปลาหมึกหนูว่าอร่อยนะ รสชาติดีมาก แต่กลางว่าเค็ม ปลาเค็มยิ่งกว่าอีก เหอะเหอะ กินเสร็จ ก้อล้างจาน เก็บโต๊ะ กวาดพื้นหน่อยๆ แล้วก้อแยกกันมาอ่านหนังสือ ซักแปปกิ๊ฟอ่านเสร็จตอนบ่ายสองครึ่งได้ ก้อพับผ้า กลางขึ้นมาช่วย ปูผ้าปูที่นอน ใส่ปลอกหมอน แล้วกลางก้อไปอ่านหนังสือต่อ กิ๊ฟลงมาเตรียมทำซุปข้าวโพดอีกสูตร เป็นสูตรที่กลางอยากกิน สูตรครีมเข้มข้ัน ทำไม่ยาก เอาข้าวโพดหวานมาปั่นกับครีมสด ใส่ชามพักไว้ ตั้งกระทะไฟฟ้า ใส่เนยผัดกับหอมใหญ่สับ ตามด้วยแป้งสาลีผัดให้เข้ากันดี ตามด้วยน้ำซุปคนให้เข้ากัน ปรุงรสด้วยเกลือ พริกไทย รอจนเดือด ขณะรอก้อล้างจาน เช็ดโต๊ะ พอเดือดหรี่ไฟ ใส่ส่วนผสมข้าวโพดปั่นลงไป ตามด้วยนมสดแบบกระป๋อง คนให้เข้ากัน สักแปปซุปก้อเริ่มข้นขึ้นเรื่อยๆ คอยคนจนเดือด ชิมรส เติมน้ำตาล แล้วก้อต้มไฟอ่อนไปเรื่อยๆ ขณะรอก้อมาทำ Hot Dog เอาพกไปร.ร. ทำเหมือนครั้งที่แล้ว ไม่อธิบาย เหอะเหอะ ง่ายๆ ทำ 4 อันใส่ตู้เย็นไว้ แล้วพอซุปเริ่มอุ่นก้อใส่กล่องพลาสติกปิดฝาเข้าตู้เย็นไว้ ไว้กินกับขนมปัง พรุ่งนี้จะทำผัดมาม่าอีก 4 ห่อ ต้องทำอาหารกลางวัน 8 อัน กินสี่วัน สองคน ส่วนใหญ่จะทำสองอย่าง สลับกันกิน ทำเสร็จ ก้อล้างจาน กลางมาช่วยเก็บจาน พอเสร็จ กลางไปเช็ดรถหน่อย เพราะเริ่มดำนิดๆ กิ๊ฟขึ้นมาบนห้อง เก็บผ้า ดูการ์ตูนตลก 22 นาที มาออกกำลังกาย แล้วก้อปรึกษากลางว่าจะไปกินร้านอาหารอิตาเลียนพรุ่งนี้ เหอะเหอะ แล้วก้อมาเขียน Blog อากาศวันนี้ร้อนมากๆๆ เหงื่อออกทั้งวัน ขอให้พรุ่งนี้เย็นขึ้นเถอด ที่นี่อากาศแบบว่าเปลี่ยนเป็นรายอาทิตย์ อาทิตย์ที่แล้วเย็นเจี๊ยบ แบบขาเย็น ตัวเย็น พอมาอาทิตย์นี้ก้อเริ่มร้อนขึ้นแบบสุดๆ ก้อไม่มีอะไรแล้ว จะไปอาบน้ำ ตัวเหม็นมาทั้งวัน กลิ่นอาหาร เหอะเหอะ
Friday, September 24, 2010
ไปกินอาหารเกาหลีกับเพื่อนนักบวช
วันนี้กิ๊ฟมีนัดกับเพื่อนลุงเกาหลี ไปกินกันที่ร้านอาหารเกาหลีอีกเมืองหนึ่ง เค้านัดไว้ 12 ตรง กะว่าจะไปสั่งเค้กวันเกิด พากลางไปกินอาหารเม็กซิกัน ขณะรอก้อไปซื้อของแห้งที่ Target ตอน 5:30 PM ไปชมรมภาพยนตร์ไปดูหนัง ทำรายงานส่งครู กลางไปด้วย นัดเพื่อนไว้ด้วย...
ตื่น 7:30 ขัดอ่างอาบน้ำ อาบน้ำ แต่งตัว ลงไปหาขนมกินข้างล่าง กลางตื่นอาบน้ำ กลางอาบน้ำเสร็จ กิ๊ฟก้อเริ่มทำความสะอาดห้องน้ำ กลางทำห้องนอน เราทำกันจนถึง 10:30 ก้อออกจากบ้าน ขับรถไป Rubio สั่งอาหารให้กลางนั่งกิน ส่วนเราไปเดินซื้อของที่ Target พอดีมันอยู่ใกล้กัน เดินก้อถึง เราก้อเดินซื้อจนถึง 11:30 กลางโทรมาว่าเสร็จ ก้อเดินไปเจอข้างนอก ขับรถกลับไปส่งกลางที่ร.ร. แล้วก้อรีบขับกลับบ้าน เอาของไปเก็บ 12:00 ก้อออกจากบ้านไปที่โบสถ์ ผู้ชายที่เคยเอากระดาษมาแปะเตือนเราไม่ให้จอด เห็นเรา ก้อเลยเดินมา บอกเรื่องจอดรถ เราเลยอธิบายให้เค้าฟังว่าเรารู้จักเพื่อนนักบวช เค้าก้อเลยโอเค ให้เราจอด เสร็จก้อโทรหาเพื่อน เค้าก้อเดินออกมาคุยกับเรา พาเรานั่งรถไปร้านอาหาร ก้อคุยเรื่องต่างๆนานา เกี่ยวกับประเทศไทย การเมือง ประวัติศาสตร์ ธุรกิจ ครอบครัว พอมาถึงร้านอาหาร เค้าก้อแนะนำอาหารต่างๆให้เรา เราก้อให้เค้าแนะนำให้ เค้าก้อเลยสั่ง Bibimbap มาให้เรา ขณะรอเราก้อคุยเรื่องต่างๆ ทั้งเรื่องการศึกษา ศาสนา และอื่นๆ อาหารมาก้อนั่งกินกัน กินไปคุยไป พอ 2 กว่าๆ เค้าก้อไปส่งเราที่โบสถ์ เราก้อล่ำลาเค้า แล้วก้อขับรถกลับบ้าน เอาอาหารที่เหลือจากร้านมานั่งกินต่อ กินขนมด้วย กลางส่งข้อความมาว่าเรียนเสร็จ กินเสร็จ ก้อไปรับมา พอไปรับปุ๊ปก้อขับไป Big Lots ต่อ เห็นกลางอยากไป ให้กลางไปเดิน Big Lots เราไปเดินตลาดซื้ออาหารเข้าบ้าน :ที่ Stater Bros. ใกล้ๆกัน .ซื้อเสร็จก้อเดินไปหากลางที่ Big Lots พอซื้อเสร็จก้อขับกลับบ้านเอาของมาเก็บ เืพื่อนโทรมา มาดูเวลาตายแย้ว 5:39 แล้ว แต่ไม่เป็นไร เพราะหนังเริ่ม 6:30 เราก้อรีบออกจากบ้าน จอดที่โบสถ์ เดินไปร.ร. มาถึงก้อทักทายครู เืพื่อน เค้ามีอาหาร น้ำเสริฟให้ เราก้อไปเิดินๆดูอาหาร น้ำ กลางก้อตักอาหารมากิน กิ๊ฟหาน้ำกิน เสร็จไปนั่งคุยกับเพื่อน พอดีเพื่อนผู้ชายเม็กซิกันที่รู้จักมาุคุยกับเราด้วย เราก้อคุยๆักับเค้า ไม่ได้คิดอะไร แต่เค้าเหมือนว่าจะจีบๆเราหน่อย แต่เราก้อคุยธรรมดาเหมือนเพื่อนทั่วไป พอดูหนัง ผู้ชายคนนี้ก้อคุยโน่นนี่นั่น คือเราจะดู นั่งเงียบๆหน่อยจิ แล้วตานี้ชอบ overact ในฉาก romantic เราเห็นเค้าชอบเยื้องตัวมาคุยกับเรามาก กลางเริ่มรำคาญ เลยให้เราย้ายที่นั่ง เราก้อย้าย พอดูหนังจบ ผู้ชายคนนี้ยืนรอเราหน้าห้อง จะมาคุยด้วย นังกลางก้อทำตัวเวอร์ ขัดขวางเต็มที่ ปกป้องเราแบบ ไม่อยากให้เราคุยกับผู้ชายคนนี้ คือเค้าก้อคงงงว่าเค้าเพิ่งรู้จักกลางครั้งแรก ทำไมกลางถึงทำตัวไม่ชอบเค้า เค้าก้อพูดดีชวนกลางมากินอาหารด้วยอาทิตย์หน้า นี่ก้อพูดแทรกตลอดตอนเค้าจะคุยกับเรา คือขัดขวางเต็มที่ คือรู้นะว่าไม่อยากให้คุยด้วย แต่ชั้นก้อมีความคิด ดูคนออก จัดการเองได้ ไม่ต้องมาำทำเหมือนเราไม่รู้จะทำยังไง เรามีประสบการณ์เรื่องพวกนี้อยู่แล้ว ผู้ชายคนนี้คงรู้สึกแปลกๆ เค้าเลยบอกว่าเค้าไม่ได้คุยกับกลางนะ เค้าคุยกับเราอยู่ กลางก้อเริ่มรู้ตัว เดินไปคุยกับเพื่อน พอดีมีเดินกัน 5 คน มีกิ๊ฟ กลาง เพื่อนผู้หญิงสองคน แล้วก้อผู้ชายคนนี้ เค้าเขียนเบอร์โทรให้เรา บอกใ้ห้โทรหาเค้า เราก้อบอกขอคิดดูก่อน ก้อรับมา กลางก้อบ่นๆว่าๆ เราก้อเถียงกลับ ไม่เห็นด้วยกับการกระทำของกลาง ทำไมต้องพูดจาแรงๆ ว่าเค้าด้วย เค้าก้อแปลกใจ ยิ่งเค้าเป็นผู้ชาย ยิ่งไปต่อต้าน ไม่รู้ว่าเค้าจะทำอะไรเราขึ้นมา เราก้อทะเลาะกัน เพื่อนอาสาไปส่งเราที่ โบสถ์ เพราะมันดึกมาก มาึถึงก้อทะเลาะกันตลอดทางกลับบ้าน มาถึงบ้าน กิ๊ฟก้ออาบน้ำ กลางโทรหาแม่ เราก้อไม่แคร์จะบ่นไรก้อบ่นไป แม่รู้อะไรถูกผิดที่สุด ให้แม่ตัดสิน แล้วก้อมีคุยกับแม่นิดๆหน่อยๆ เราก้อรับฟังทุกอย่าง ก้อไม่มีอะไรมากมาย เรื่องเล็กๆ เด๋วพรุ่งนี้ก้อเหมือนเดิม....
Thursday, September 23, 2010
ขายเครื่องดูดฝุ่น ^O^
เย้ เย้ ขายเครื่องดูดฝุ่นได้แล้ว ทำไมของที่เราคิดว่าจะขายไม่ออกอย่างตะกร้าลากกับเครื่องดูดฝุ่น ขายออกง่ายจัง แต่ไอจักรยานที่ดูเหมือนจะขายกับขายไม่ออก เหอะเหอะ แปลกจริง....
เหมือนเดิม ตื่น 6 โมงเช้า อาบน้ำ แต่งตัว ลงข้างล่างเตรียมอาหารเช้า วันนี้มาแปลกหน่อยๆ พอดีซาลาเปาที่ซื้อมามันทำมาลูกเบ้อเริ่มแต่มีไส้ครีมจิ๊ดเดียว แถมไส้ก้อไม่นุ่มด้วย ยังกะดินที่ไม่ได้พรวน แบบแตกเป็นผงๆ ไม่ได้เรื่อง พอดีมีถั่วแดงหวานบดที่ซื้อมาจากร้านญี่ปุ่น เลยกะจะมาทำไส้ให้มัน ก้อหั่นซาลาเปาแนวขวางแบ่งเป็นครึ่ง โปะถั่วแดงไปตรงกลาง บี้ให้ัถั่วซาลาเปา เอาส่วนบนมาประกบ แล้วก้อเอาไปนึ่งกับขนมไหว้พระจันทร์ที่เหลือ ขณะนึ่งก้อต้มน้ำ เก็บจาน เอานมช็อคโกแลตไปอุ่นให้ร้อน กลางลงมาก้อมาช่วย แล้วเราก้อจัดโต๊ะกินกัน ซาลาเปาออกมาอร่อย ไส้เยอะ เหอะเหอะ ไส้ครีมปนถั่วแดง สองสี กินกันแบบหนืดคอ กินกันเรื่อยๆจนเสร็จ ก้อล้างจาน เช็ดโต๊ะ ขึ้นห้อง เช็คเมล์ อากาศ หาเพลงใหม่ๆลง mp3 วันนี้อากาศหนาวพอควร เลยใส่ผ้าพันคอ พอ 8 โมง ก้อลงข้างล่าง คุยกับโฮส พกอาหารกลางวัน น้ำ กิ๊ฟออกไปสตาร์ทรถ ไอน้ำเต็มกระจกรถเลย เพราะอากาศหนาวจัด ด้วยความโง่ ดันไปปัดหน้ากระจกตอนเปิดประตูรถนั่งอยู่ น้ำเลยหกใส่กางเกง -_- ไม่เป็นไร เด๋วก้อแห้ง เหอะเหอะ กลางเดินมา เอากระเป๋าขึ้นรถ โฮสก้อออกรถเหมือนกันทั้งคู่ เค้ารอให้เราไปก่อน แล้วเค้าก้อขับตามมา ไม่รู้เค้าไปไหนกัน ขับมาจอดที่โบสถ์ แล้วก้อเดินไปร.ร.กัน มาถึงห้องสมุดก้อแยกกัน กิ๊ฟขึ้นมาอ่านญี่ปุ่นกับ Chicano เสร็จก้อลงไปพิมพ์งานชั้นสอง พอ 10:20 ต้องแฟกซ์ใบเลิกประกันไปที่บริษัทประกันรถ เพราะจะซื้อประกันใหม่ที่ถูกกว่า เลยไปเข้าที่ร้านขายหนังสือขอเค้าแฟกซ์ เสร็จก้อไปเข้าห้องเรียน มาเร็วไปหน่อย เลยลองโทรไปที่บริษัทประกันเช็คว่าเค้าได้รับแฟกซ์เราไหม เค้าบอกได้รับ เราก้อเลยถามว่าเค้าจะคืนเงินค่าประกันที่เหลือไหม เค้าบอกจะคืนให้ แต่เราต้องเสียค่ายกเลิก เพราะเราทำสัญญาไว้ อะไรกันตอนคุยกับคนขายไม่เห็นบอกเลยว่าต้องเสีย 10% เค้าบอกมันอยู่ในสัญญา เราเลยบอกเค้าไปว่าจะมาเช็คก่อน ตอนกลับมาบ้าน คุยเสร็จก้อไปเข้าห้องเรียน เรียนจนถึง 12:15 ครูปล่อย ก้อเดินไปโรงอาหารกับเพื่อน เพื่อนขอตัวไปเรียนก่อน เราก้อไปอุ่นอาหารกลางวัน มีเพื่อนมาทัก ก้อคุยๆนิดหน่อย แล้วก้อหาที่นั่งกิน มีคนส่งข้อความมาว่าสนใจจะซื้อเครื่องดูดฝุ่นที่ลงประกาศ เลยนัดเจอเค้าตอน 4:30 วันนี้ กินเสร็จ ก้อไปล้างมือ เข้าห้องน้ำ แล้วก้อไปเข้าห้องเรียน เรียนจนถึง 3:20 นัดเจอกลางที่หน้าห้องสมุด แล้วเราก้อเดินกลับบ้านกัน มาถึงโบสถ์ขับต่อมาบ้าน มาถึงโฮสหยุดงานทั้งคู่ อยู่บ้านทั้งสองคน กำลังประกอบที่นอนเปลเด็ก เห่อกันจริงๆ อีกตั้งนานกว่าลูกจะคลอด ซื้อให้ฝุ่นเกาะมั้งเนี้ย เหอะเหอะ คุยกับเค้านิดๆหน่อยๆ กลางหาอะไรกิน กิ๊ฟก้อนั่งกินน้ำผลไม้เป็นเพื่อน อ่านหนังสือไปด้วย พอ 4:30 คนนั้นเค้าก้อถามทางมาบ้านเรา ก้อบอกไป แปปเดียวก้อมา เราก้อไปเปิดประตู เป็นผู้ชายกับแฟน ยังหนุ่มสาวทั้งคู่ เราก้อเริ่มต้นอธิบายวิธีใช้ให้เค้าฟัง แต่ละอย่าง รู้สึกเหมือนเราเป็น sale ยังไงๆก้อไม่รู้ เสร็จ ผู้ชายก้อลองใช้ ดูเหมือนเค้าจะมีความรู้เรื่องเครื่องใช้ไฟฟ้า เค้าถามว่าทำไมแปรงดูดฝุ่นไม่หมุด สงสัยสายพวงมันเสีย เค้าก้อเลยบอกให้เราเอาไขควงมา เค้าก้อไขๆ เริ่มรู้สึกแปลกใจหน่อยๆ เราคิดว่ามันก้อใช้แล้วเป็นงี้มาตั้งนานนะ ไม่ได้สังเกตว่ามันหมุน เหอะเหอะ เค้าเลยต่อราคา ตั้งไว้ $39 ต่อ $35 ขอเพิ่มอีกหน่อยเป็น $37 สรุปขายได้ $37 เค้าบอกที่ต่อเพราะเค้าจะไปซื้อสายพวงอันใหม่ให้เครื่อง เอาวะเห็นเค้าดูมีความรู้ ช่างปะไร ขายได้เป็นพอ ขายเสร็จก้อบอกโฮส โฮสงงว่าทำไมเราขายของออกง่ายจัง เหอะเหอะ ไม่รู้เหมือนกันแฮะ สงสัยโฆษณาเราดี โกหกเก่งว่างั้น ชอบบอกว่าจะย้ายออกแล้ว เลยต้องขายทิ้ง เค้าจะได้รู้ว่าของยังดีอยู่ แต่ก้อยังดีิอยู่จริงอะ เราใช้เครื่องรักษาทุกอย่าง อีกอย่างเราถ่ายรูปให้เค้าดูเห็นชัดๆ หลายๆรูป บอกข้อดีของแต่ละอย่างไว้เยอะๆ แล้วก้อเช็คราคาในตลาดว่าเค้าขายกันเท่าไร ดูรุ่นเครื่องที่เค้าขาย แล้วก้อตั้้งราคาที่พอเหมาะกับรุ่นเรา ใช้วิชาเศรษฐศาสตร์บวกธุรกิจนะเนี่ย บวกจิตวิทยาหน่อยๆ ไปได้สวย ชอบจะเยย เด๋วจะทำเรื่อยๆ เหอะเหอะ พอขายเสร็จก้อมาอ่านหนังสือต่อ ทำการบ้านจนถึง 7:20 คุยกับ เพื่อนนักบวช Tae Kim เพราะเค้าจะพาไปเลี้ยงพรุ่งนี้ นัดเค้าไว้ 12 กลางไปไม่ได้น่าเสียดาย ไม่เป็นไร เค้าบอกจะพาสองคนไปคราวหน้าอีก ใจดีจัง คุยเสร็จก้อมาเขียน Blog เด๋วจะไปอาบน้ำแย้ว....
วันนี้กลางเขียนละกัน
ปกติ หนูจะไม่ค่อยอ่านบล๊อกที่เจ๊กิ๊ฟเขียนเท่าไรหรอก แต่พอดี ตะกี้แอบไปเห็น
เลยขำออกมาเลย เขียนอะไรก็ไม่รู้ กิ๊ฟก็ทำนู้นกลางก็ทำนี้ อ่านแล้ว รู้สึกทะแม่งๆในใจ
แต่เอาเหอะ หนูไม่อยากวิจาร์ณมาก ...
นึกก่อนว่าจะเริ่มยังไง…. (นึกได้ละ. ปิ๊ง!) ตอนนี้หนูอยู่ห้องสมุดนะ เมื่อกี้เพิ่งจะเรียนบัญชีเสร็จ
หนูหัวเราะท้องแข็งคุยกับอาจาร์ยด้วยกับเพื่อนๆด้วย ตอนนี้น่าหนูเริ่มจะเท่ากะละมังและ
หัวเราะจนเกือบช๊อค ฮ่าๆๆๆ
พอดีเมื่อวานหนูกับเจ๊กิ๊ฟได้คุยกับแม่ทางโทรกะสับ มานึกไปนึกมา ก็เพิ่งนึกได้ ว่าเราคุยกันแต่เรื่องพวกเราเอง
หนูเลยอยากจะถามว่า ที่บ้านเป็นยังไงกันบ้างเนี้ย? สุขภาพอะไรพวกเนี้ย หนูอยากจะรู้รายละเอียด อย่างลึกซึ้ง
(อะไรเนี้ย นั่งอยู่ดีๆก็เห็นญ ช จูบกัน TT เกียจจริงๆ อีพวกไม่เกรงใจคนเนี้ย) อะมาเรื่องสุขภาพต่อ…
จะบอกว่า อยู่บ้านทำงานกันอะ อย่าห่วงแต่งานอย่างเดียวละ ให้เวลากับการพักผ่อนให้เยอะที่สุดเท่าที่จะทำได้
หนูอยู่นี้ หนูไม่ชอบเที่ยวเลยละ เพราะการเที่ยว มันทำให้พลังงานหนูหมดเร็วมาก เวลาหนูว่างหนูจะพักอยู่บ้านเนี้ยละ
….
มะคืนหลังคุยกับแม่เสร็จ หนูก็ทำการบ้านต่อจนตีหนึ่ง เพราะเวลาคุยหนูจะทำการบ้านไม่ได้ อันนี้ก็เป็นเรื่องปกติ
แต่ไม่เป็นไร เพราะเต็มใจอยากจะเม้าสอยู่แล้ว พอการบ้านเสร็จ หนูก็นอน แต่นอนไม่หลับ คิดหลายเรื่อง
ไม่ว่าจะเรื่องผลคะแนนเลขที่ได้ 79 คะแนน หนูยังช๊อคไม่หายเลย คือหนูหวังตอนแรกว่าจะได้ร้อยเต็มด้วยซ้ำ
ก็เพราะมันง่ายไง ถึงทำเร็ว แล้วพลาดอีก แย่มากๆอะ แต่ไม่ต้องห่วงหรอก คนอย่างหนู ถ้าหนูหวังจะได้ A
มันจะต้องได้แน่นอน.
(จะบอกว่า เรื่องนี้จริงๆหนูกับเจ๊กิ๊ฟมีส่วนผิดทั้งคู่ แต่ถ้าให้หนูเขียน หนูขอเล่าในอารมณ์ที่มันเกิดขึ้นวันนั่นเลยละกัน อารมณ์ที่คิดแต่เข้าข้างตัวเองไง ทั้งตัวเจ๊กิ๊ฟและหนูเอง แต่ตอนนี้เคลียร์แล้ว แต่จะเล่าตอนยังไม่เคลียร์)
(จะบอกว่า เรื่องนี้จริงๆหนูกับเจ๊กิ๊ฟมีส่วนผิดทั้งคู่ แต่ถ้าให้หนูเขียน หนูขอเล่าในอารมณ์ที่มันเกิดขึ้นวันนั่นเลยละกัน อารมณ์ที่คิดแต่เข้าข้างตัวเองไง ทั้งตัวเจ๊กิ๊ฟและหนูเอง แต่ตอนนี้เคลียร์แล้ว แต่จะเล่าตอนยังไม่เคลียร์)
ส่วนเรื่องทะเลาะกับเจ๊กิ๊ฟ จริงๆ มันไม่มีอะไรหรอก คือถ้าจะมาพูดนะ ว่าระหว่างเจ๊กิ๊ฟกับหนู ใครเครียดกว่ากัน
หนูว่ามันบอกไม่ได้หรอกว่า คนนี้เครียดน้อยกว่าหรือว่าอะไร เพียงแต่เราเครียดกันคนละอย่างก็เท่านั่น
ตัวหนูเอง หนูก็คิดมาก แล้วก็เครียดค่อนข้างง่ายด้วย โดยเฉพาะเรื่องเวลากับการเรียน แล้วหนูก็เชื่อ ว่าเจ๊กิ๊ฟ
คงจะคล้ายๆกัน แต่สิ่งที่หนูไม่เป็นคือ แบ่งความเครียดให้คนอื่นรับรู้ แล้วทำให้เค้าเครียดตาม
วันนั่นที่ทะเลาะกัน หนูจะเล่ารายละเอียดให้ฟัง … ตอนเช้า หนูลงมาข้างล่าง ก็เห็นเจ๊กิ๊ฟหันหลังทำข้าวโอ๊ตอยู่
เค้าเอาไปต้มใส่หม้อ… ทีนี้หนูก็ทักว่า ‘ทำไมตัวเองไม่เอาไปใส่ไมโครเวฟละ? น้องกลางเห็นเพื่อนน้องกลางเคยทำให้กินแบบนั่น’
เจ๊กิ๊ฟอารมณ์เสียมาจากไหนก็ไม่รู้ สงสัยฝันร้ายละมั๊ง เค้าตอบหนูว่า “ฉันไม่ได้โง่น๋า” ตอบซะกวนหนูมาก ส่วนหนูเอง ก็ไม่ยอม
หรอก ก็เลยกวนเค้าไปซะเลย วันนั่นหนูอารมณ์เสียมากนะ มันตอนเช้าด้วยอะ หนูก็เหนื่อย หนูนอนดึกกว่าเค้า ทำการบ้านอ่านหนังสือ
แล้วหนูมาเจอเค้าพูดแบบนี้ หนูก็ระเบิดเหมือนกันอะ… มีอีกเรื่อง เรื่องกุญแจ. อันนี้หนูอารมเสียยิ่งกว่า คือหนูกับเจ๊กิ๊ฟมีกุญแจกันคนละอัน
แต่หนูไม่พก (ฟังไปหนูก็ผิด แต่หนูมีเหตุผล) เพราะเวลาไปไหนมาไหน เราเหมือนเป็นปลาท่องโก๋ คือไปด้วยกันตลอด … หนูจะพกแค่วันศุกร์ วันที่
เจ๊กิ๊ฟไม่มีเรียนแต่หนูมีเรียน แล้วหนูต้องไปเรียนคนเดียว วันนั่นน่าจะเป็นวันอังคารนะที่เกิดเรื่อง หนูปิดประตูบ้าน แต่เวลาเจ๊กิ๊ฟเค้าทำอะไรเส็ด
เค้าจะทิ้งให้หนูตลอด ขอบอกเลยว่าตลอด! ไม่เคยหันหลัง ถ้าไปคือไป แล้วยิ่งถ้าเค้าฟังเพลงนะ ตะโกนดังแค่ไหน เทอก็จะไม่หัน แล้วหนูเกียจบวกกับน้อยใจที่สุด
หนูบอกเจ๊กิ๊ฟว่า ไม่ล๊อคบ้านก่อนหรอ? เจ๊กิ๊ฟก้บอกว่า ไม่ แล้วเดินไปเลย แล้วคือรถวันนั่นก็จอดไกล แต่เทอเดินไปถึงรถแล้วละ ปล่อยให้หนูตะโกน
เรียกให้มาปิดบ้าน แต่ทว่าจริงๆแล้ว หนูวิ่งขึ้นไปบนห้องนอนแล้วหยิบกุญแจหนูมาปิดก็ได้ แต่หนูไม่ไง หนูวิ่งไปหาเจ๊กิ๊ฟด้วยความโมโห
ที่เค้าไม่เคยใส่ใจความรู้สึกใคร แล้วก็ว่าๆบ่นๆแล้วหนูก็หยิบมาล๊อค …………………….. แล้วอะไรรู้ไม๊ ทั้งวัน หนูก็เรียนไม่รู้เรื่อง เพราะเวลาหนูอารมเสีย
หนูจะเครียดและเสียใจมาก หนูเรียนไปก็เครียดไป … ไม่รู้จะทำไงดี หนูเลย เขียนขอโทดเค้าไป ก็ในเมื่อหนูคงไม่ได้รับคำขอโทดจากเค้านินา
ขอโทด แล้วหนูรู้สึกไม่เครียดไง… แล้วเจ๊กิ๊ฟก็ส่งกลับมาอีกนะ ว่า ไม่เป็นไร … มันคงจะกีกว่านี้ ถ้าเค้าจะพูดขอโทดกับมาด้วยซ้ำ
เบื่อมากๆ อะวันนั่น หนูไม่อยากจะเจอคนแบบนี้ในชีวิตจริงๆ แต่เอาเหอะ ไม่อยากบ่น ปวดหัว… ตอนกลางคืน หนูก็อยากจะเคลียให้มันจบอะนะ
หนูเลยเริ่มพูดเลย ว่าหนูไม่ชอบนะ คนไม่แคร์ใครอะ …. เค้าก็ย้อนหนูกลับมาว่า เจ๊มีความรู้สึกว่าแกดูมีความสุขนะเวลาหาเรื่องคนเนี้ย
หนูเลยบอกเค้าไปว่า กลางไม่ได้โรคจิตนะ ที่หาเรื่องคนแล้วมีความสุขอะ รู้ไม๊ เรียนก็ไม่รู้เรื่อง เครียดก็เครียด เบื่อก็เบื่อ หัดใส่ใจความรู้สึกคนรอบข้างบ้าง
อย่ามัวแต่คิดว่าตัวเองถูกอย่างเดียว … แล้วป๊าแม่ว่าหนูมีความสุขหรอ ทะเลาะกันเนี้ย คนที่ร้องไห้ ก็มีแต่หนูคนเดียวอะ
ร้องไห้ แล้วอีกวัน ตาก็ลืมจะไม่ขึ้น ไปเรียนก็ง่วงเหนื่อย อยากจะหลับตา … ไหนจะเจอคะแนนสอบเน่าๆอีก
หนูเครียด แต่หนูก็อดทน … แต่ตอนนี้เจ๊กิ๊ฟก็ดีขึ้นแล้วละ
หนูบอกให้เค้ายิ่มเยอะๆ แล้วอย่าเดินก้มน่ามาก แต่ที่ตลกก็คือ
ทีนี้ เค้ายิ้มให้ทุกคนเลย โอ๊ย หนูละจะบ้าตาย ไม่เคยมีความพอดี เดินไปไหนก็ยิ้ม ยิ้มไปทั่ว
หนูเลยบอกเค้าว่า ยิ้มจริงใจ อย่ายิ้มมั่ว.
อย่างที่บอกไว้แต่ต้นว่า เรื่องที่เล่าเป็นอารมณ์ในตอนนั่น เพราะฉะนั่น ตอนนี้โอเคแล้ว...
อย่างที่บอกไว้แต่ต้นว่า เรื่องที่เล่าเป็นอารมณ์ในตอนนั่น เพราะฉะนั่น ตอนนี้โอเคแล้ว...
วันนี้หนูพอเท่านี้ก่อนละกัน วันจันทร์หนูมีสอบเศรษฐศาสตร์ จะไปอ่านสักหน่อย
พูดไปตามตรง … หนูว่า ป๊าแม่เองก็ยังไม่รู้จักตัวตนของหนูลึกมากสักเท่าไรหรอก อาจจะเป็นเพราะ
หนูเลือกที่จะปล่อย แล้วก็เลือกที่จะเก็บ … หลายๆคนมองว่าหนูเป็นคนอารมณ์ดีตลอดเวลา
แต่ลึกๆหนูมีหลายอย่างที่อยู่ในใจ มากมาย ที่ไม่อยากจะพูดออกมา แต่หนูไม่ใช่คนเก็บกดนะ
หนูเป็นคนธรรมดาเนี้ยละ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ ขนาดเจ๊กิ๊ฟยังตกใจเวลาหนูพูดอะไรแบบที่เค้าไม่คาดคิดเลย
จะเล่าเรื่องเล็กๆให้ฟัง (มะกี้หนูบอกว่าจะไป แต่หนูขอเล่าอิกนิดละกัน)
หนูไปที่โรงอาหาร เดินไปหาโต๊ะกับเพื่อนชื่อแอนนา หาโต๊ะว่างไม่เจอ หนูเลย นั่งกับ ญ ช คู่นึงเค้าอ่านหนังสือกันอยู่
เค้าติวหนังสือกันอยู่ มันเป็นโต๊ะกลมกว้างมาก หนูเลยขอเค้านั่งอีกฝั่งนึง
หนูกับแอนนาก็นั่งอ่านหนังสือกันเงียบๆ
เจ๊กิ๊ฟเดินมาหา แล้วเค้าก็กินแซนวิสของเค้าเงียบๆอยู่ข้างๆหนู
คู่ของ ญ คนนั่น เค้าเดินจากไป ญ คนนั่นเลยนั่งคนเดียวอ่านหนังสือ คนละฝั่ง
เพื่อนๆรวมกับเพื่อนๆเจ๊ก๊ฟแห่กันมา ก็คุยหัวเราะกันฮาเฮมาก เจ๊กิ๊ฟก็คุยนั่นคุยนี้
แต่หนูเหลือบไปมองผู้ญคนนั่น ใจตอนนั่น หนูสงสารเค้ามากอะ แบบเค้าอยู่คนเดียวไม่มีใครคุยด้วย
เจ๊กิ๊ฟกับเพื่อนห้าหกคนก็ยังโม้กันใหญ่
หนูเลยสะกิดเจ๊กิ๊ฟ แล้วบอกว่า “น้องกลางสงสารเค้าอะ ไม่มีใครคุยกะเค้าเลย พวกเราเสียงดังเกินไปรึป่าว เค้าอ่านหนังสือ แล้วกลางก็รู้สึกแปลกๆ เค้ามองพวกเราตลอดเลยอะ”
เจ๊กิ๊ฟก็ทำตาโตใส่ แล้วบอกว่า “กลาง แกสุดยอด เค้าคือคนที่ถูกลืม แต่แกนี้แคร์ทุกรายละเอียดจริงๆ”
ตอนนั่นหนูก็ตกใจตัวหนูเองเหมือนกันอะ ตกใจ ที่เจ๊กิ๊ฟไม่สังเกตเหมือนหนู หลายๆอย่าง แล้วหนูก็เพิ่งรู้ตัวเอง
ว่าหนูแคร์คนขั้นสุดยอด ถ้าเจ๊กิ๊ฟไม่บอกวันนั่น จบ.
มีอีกหลายเรื่องอยากเล่า แต่ไว้หนูมีเวลาว่างจัดๆ แล้วจะมาเล่าละกัน อ้อ วันนี้เจอแมงมุมตัวใหญ่มากอะ
ตอนนี้หนูทำตัวปั๊มน่ายิ้มกับน่าบึ๊งให้เจ๊กิ๊ฟ แล้วจะให้คะแนน จะนับเป็นอาทิตย์
Wednesday, September 22, 2010
ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม ^O^
หลังจากทะเลาะกับกลางมาเมื่อวาน รู้สึกได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างเกี่ยวกับนิสัยของเราเอง กลางสอนอะไรเราหลายๆอย่าง เช่น อย่าทำหน้าบึ้ง อย่าปากจัด อย่าใจร้อนจนเกินไป ให้ใจเย็นมากกว่านี้ เห็นใจคนอื่นบ้าง อย่าทำตัวเหมือนผู้ชาย และอื่นๆอีกมากมาย ซึ่งเราก้อยอมรับว่าเราผิด แต่เราไม่พูดออกไป เหอะเหอะ เช้าวันต่อมาเลยเปลี่ยนการทำตัวใหม่ หวังว่าครั้งนี้จะทำได้ดีขึ้นและนานกว่าเดิม....กลางเป็นกระจกให้เราจริงๆ
ตื่น 6 โมงเช้า อาบน้ำ แต่งตัว ฝึกยิ้มหน้ากระจก เหอะเหอะ ปลุกกลาง ลงไปข้างล่างต้่มข้าวโอ๊ต อบขนมปังกับขนมไหว้พระจันทร์ที่โฮสเอามาให้เมื่อวานกลางคืน ตัดกล้วยไข่ไว้ เก็บจาน กลางลงมาเลยให้ช่วยทำนู่นนี่ เราพูดกับกลางดีขึ้น ยิ้มแย้มแจ่มใส พอทำเสร็จก้อจัดโต๊ะกัน พอดีกิ๊ฟตัดไข่ของขนมไหว้พระจันทร์ไม่เท่ากัน ของกลางเยอะกว่า กลางเลยอยากแบ่ง ก้อพยายามตัด แต่ตอนส่งให้ ดันทำหกบนโต๊ะเต็มเลย ธรรมดาเราจะโมโหทันที แต่วันนี้ เราบอกไม่เป็นไร และช่วยเก็บ เย้เย้ ฝึกการไม่โมโหง่ายได้นิดนึงและ พอกินเสร็จ ก้อเก็บจาน ล้างจาน เช็ดโต๊ะ กลางยังล้างอยู่ กิ๊ฟเลยขึ้นมาก่อน มาถ่าย ใส่คอนแทค เช็คอากาศและอีเมล์ วันนี้มีสอบ บัญชี แต่ไม่กลัวเพราะเตรียมตัวมาอย่างดี พอ 8 โมงก้อลงข้างล่างพกน้ำและอาหารกลางวันไปร.ร. แล้วก้อออกเดินทางกัน ไปจอดที่โบสถ์เหมือนเดิม แต่วันนี้ มีผู้ชายคนนึงมองๆรถเราเหมือนว่าใครอนุญาติให้เธอจอด ประมาณนั้น เห็นมองๆ เราก้อเกรงๆ เลยเดินแบบไม่กล้า สงสัยเค้าไม่รู้ว่าเราได้รับอนุญาติจากเพื่อนนักบวช ไม่เป็นไร เราก้อเดินกันถึงร.ร. แยกกับกลางไปเข้าห้องสมุดชั้นล่าง เตรียมอ่านทบทวนอย่างรวดเร็วนิดหน่อย แล้วก้อไปเข้าห้องตอน 8:50 ครูมาถึงก้อเริ่มสอบ เราแบบตั้งใจทำมาก ทำจนแบบเกือบหมดเวลา เสร็จครูก้อยิ้มให้ เหอะเหอะ ครูเค้าสอนห้องกลางด้วยแต่กลางเรียนบัญชีการเงิน กิ๊ฟเรียนบัญชีการจัดการ เค้ารู้ว่าเราเป็นพี่น้องกัน เค้ายิ้มให้เราใหญ่เยย เสร็จก้อไปเข้าห้องสมุดต่อ นั่งทำได้สักแปป เพื่อนผู้ชายเม็กซิกันก้อเข้ามาคุยด้วย บอกข้อมูลเราเกี่ยวกับประกันรถ คุยๆสักแปป เค้าคงรู้ว่าเราจะทำการบ้าน เลยขอตัวไป เราก้อทำๆไปเรื่อยๆ จนถึง 11:50 ก้อไปกินอาหารกลางวัน กำลังอุ่นๆอาหารอยู่เพื่อนผู้ชายที่รู้จักเดินมาทัก บอกให้ไปนั่งกับกลุ่มเพื่อนเค้า เราก้อบอกไม่เป็นไรจะนั่งคนเดียว เค้าก้อบอกว่าให้เราอย่าเก็บตัวเงียบ เปิดสังคมกับกลุ่มคนอื่นๆ อย่าติดกับเพื่อนที่รู้จักอย่างเดียว แหมก้อเราไม่เก่ง make friend กับเพื่อนใหม่ๆนี่นา โดยเฉพาะผู้ชาย รู้สึกแปลกๆ เอาวะ เห็นเค้าคะยั้นคะยอเลยไปนั่งด้วย แหม นั่งไปคุยไป เพื่อนของเค้าอีกคนก้อมานั่ง แล้วก้อคุยๆกัน ผู้หญิงชมว่าเรา pretty ด้วย น่ารักจัง ^o^ พอดีศุกร์นี้คลับภาพยนตร์ที่กิ๊ฟเป็นสมาชิก เชิญนักเรียนให้ไปดูหนังของร.ร. เราก้อเลยชวนพวกเค้าไปกัน เค้าก้อกะจะไป เค้าก้อชวนเราไปชมรมนานาชาติ เด๋วต้องดูก่อน อาทิตย์นี้นัดเยอะมากๆ เหอะ เต็มทั้งศุกร์ เสาร์ พอคุยเสร็จต้องไปเข้าห้องเศรษฐศาสตร์ต่อ เพื่อนเลยเดินไปส่ง แล้วก้อแยกกัน เจอเพื่อนอีกคนคุยอยู่หน้าห้อง เลยเข้าไปคุยด้วย แล้วก้อไปเข้าห้อง เรียนไปจนถึง 1:50 ครูปล่อย ก้อมาติวต่อที่ห้องสมุด สักแปป Arjel เพื่อนฟิลิปปินที่คอยตามตื๊ออยู่หน่อยๆ ก้อเข้ามาคุยด้วย มาตอนเงียบๆเราก้อตกใจ คุยไปได้สักแปป เค้าก้อขอตัวกลับบ้าน เราก้ออ่านต่อจนถึง 3:47 กลางส่งมาว่าเสร็จแล้ว เลยนัดเจอกันหน้าห้องสมุด แล้วก้อเดินกลับบ้านพร้อมกัน กลางบอกว่าเครียดที่สอบเลขได้คะแนนต่ำ เราเลยให้กำลังใจหน่อย บอกสอบรอบแรกไม่เป็นไร รอบต่อๆมามันจะดีขึ้นเรื่อยๆ กลางเครียดจนปวดท้อง ตายและ นี่เครียดเรื่องเรียนมากเกินไปแล้ว เราก้อคุยกันจนถึงรถ เห็นกระดาษแปะหน้ารถคิดในใจ ไอผู้ชายคนนั้นเอามาแปะแน่เลย ต้องไมให้เราจอด อ่าวไม่ใช้เป็นของเพื่อนนักบวช บอกให้โทรกับหาเค้าที่เบอร์ที่เค้าให้มา กะโทรตอนกลับบ้าน พอมาถึงบ้านก้อเอาที่ห่ออาหารไปล้าง แล้วก้อรีบโทรหาเค้า เค้าบอกเราว่ามีคนมาแปะกระดาษบนรถเราบอกห้ามเราจอด เค้าเลยดึงออกเอาไปถามเลขาเค้า เลขาบอกไม่ได้เขีึยน เราเลยบอกไปว่าสงสัยคงเป็นผู้ชายที่เค้ามองรถเราตอนเช้าเขียน เพื่อนบอกไม่ต้องกังวล เค้าจะจัดการให้ ใจดีจังเยย แล้วเค้าก้อจะพากิ๊ฟไปเลี้ยงอาหารเกาหลีวันศุกร์นี้ด้วย เราปฎิเสธแล้วนะ แต่เค้าบอกจะพาำไป เราก้อเลยรับเหอะเหอะ กลางไปไม่ได้ เค้าบอกเอาไว้วันหน้า จะพากลางไปด้วย คุยเสร็จ ก้อมาอ่านหนังสือต่อบนห้องจนถึง 6:50 ออกกำลังกายนิดหน่อยตอน 7 โมง แล้วก้อมาเขียน Blog เพื่อน Arjel ก้อส่งข้อความมาเรื่อยๆ ถามนู่นนี่นั่น เราก้อตอบๆไป เด๋วจะไปอาบน้ำและ แล้วจะมาเขียนต่อพรุ่งนี้นะจ้ะ ^O^
Tuesday, September 21, 2010
ทะเลาะกับกลางรอบสอง -_-"
ไม่รู้ทำไมช่วงนี้มีแต่เรื่องให้น่าอารมณ์เสีย เบื่อจริงๆ ทั้งโฮส ทั้งกลาง ทั้งสิ่งต่างๆที่ยังจัดการไม่เสร็จ -_-"
ความเครียดเริ่มประดังเข้ามาเรื่อยๆ อยากให้ทุกอย่างเครียร์ออกให้หมด....
ตื่น 6 โมงเช้า อาบน้ำ แต่งตัว ปลุกกลาง ลงไปทำขนมปังทาเนยถั่วกับมาร์ชแมลโล และขนมปังทาครีมชีสกับแยม ต้มน้ำอุ่น หักกล้วยไข่ไว้ เก็บจาน กลางลงมาบ่นอีกและว่าเราทำช้า แหมอยากให้มันมาทำเองจริงๆ บ่นมากเหลือเกิน เราว่าเราทำเร็วแล้วนะ มันไม่ได้ทำอย่างเดียวนี่หว่า ต้องเอาขนมปังไปอบอีก สงสัยอยากให้เราทำเร็วจะได้ไม่ต้องเจอโฮส จะได้รีบกิน รีบขึ้นห้อง พอทำเสร็จก้อไปนั่งกินกัน นังกลางมันก้อบ่นอยู่นั่น เริ่มรำคาญก้อเลยถอนหายใจดัง สงสัยคงรู้ตัวเลยรีบพูดว่าจะลงมาให้เช้ากว่านี้จะได้รีบทำ พอกินเสร็จ ก้อเอาจานไปล้าง เช็ดโต๊ะ ขึ้นห้อง มาเตรียมตัว เช็คเมล์กับอากาศ 8 โมงออกจากบ้าน รู้สึกไม่กล้ามองหน้าโฮส หลังจากเค้าบ่น ก้อเลยไม่ค่อยคุย พอออกจากบ้าน ล็อคประตู นังกลางดันลืมพกน้ำ ก้อต้องเข้าไปเอาอีก เบื่อรอ เลยเดินไปที่รถก่อน บอกให้มันล็อคประตูเอง เราก้อไปสตาร์ทรถรอ สักแปปมันเดินมา โมโหใหญ่ว่าทำไมไม่เอากุญแจบ้านใ้ห้ (กุญแจบ้านกิ๊ฟกับกุญแจรถอยู่พวงเดียวกัน) เราก้อเลยว่าไปว่าตัวเองก้อมีกุญแจบ้าน ทำไมไม่เอาไปล็อค มันก้อบอกว่าไม่ได้พก เราเลยต้องดับรถ เอากุญแจให้มัน ทำเราอารมณ์เสียอีกและ ตัวเองไม่พกกุญแจ แล้วยังมาบ่น เลยว่าไปเลยว่าบอกกี่รอบแล้วให้พกกุญแจ ขี้หลงขี้ลืม โมโหมากเลยไม่พูดด้วยเหมือนเมื่อวาน เดินแบบไม่คุยด้วย ให้สำนึกผิดเสียบ้าง ผิดแล้วยังจะเถียง เดินไม่รอด้วย พอไปถึงห้องสมุดก้อแยกตัวกัน กิ๊ฟขึ้นมาทำภาษาญี่ปุ่นกับอ่าน Chicano จนถึง 10:40 ในระหว่างนั้นบริษัทประกันก้อโทรมาบอกข้อมูลต่างๆ พออ่านเสร็จก้อไปเข้าห้อง Chicano เรียนไปจนถึง 11:45 ครูปล่อยเร็วเพราะวันนี้มี quiz เลยคุยกับเพื่อนนิดๆหน่อยๆ ไปโรงอาหารไปหาที่กินนั่งเงียบๆคนเดียว เบื่อผู้คน กินไปสักพัก กลางเดินมาบอกว่าทำไมไม่นั่งกับเพื่อนๆ พอดีน้องเค้านั่งกับกลุ่มเพื่อน แต่เราอยากแยกตัว ไม่ชอบกินในกลุ่มคนไม่รู้จัก กลางบอกจะไปห้องสมุด เรายังกินไม่เสร็จ เลยบอกให้มันไปก่อน พอกินเสร็จ เราก้อไปเข้าห้องน้ำ แล้วก้อไปห้องสมุดอ่านหนังสือ สักแปป ผู้ชายคนจีนที่จีบกลางอยู่ก้อมาคุยด้วย ถามว่ากลางอยู่ไหน จะไปขอโทษ เพราะเค้าชวนกลางไปนั่งด้วย แต่เค้ามัวแต่คุยกับเพื่อน กลางเลยเดินหนี เราก้อเลยบอกว่าอยู่ข้างบน เค้าเลยขอบคุณเราแล้วก้อรีบขึ้นไป พอเราอ่านหนังสือเสร็จ ก้อไปเข้าห้องญี่ปุ่นตอน 12:50 มาถึงก้อคุยกับเพื่อนนิดๆหน่อยๆ แล้วก้อเริ่มเรียน เรียนไปจนถึง 3:20 ครูปล่อย กลางโทรมาให้ไปเจอหน้าห้องสมุด ไปถึงเห็นกลางยืนกับคนที่จีบมันอยู่กับเพื่อนเค้า เราก้อเดินไปหา แล้วก้อแยกตัวกันกลับบ้าน ยังโกรธนังกลางอยู่ เลยไม่คุยด้วย รำคาญ มันก้อคุยบ้างเป็นครั้งคราว เดินไปถึงโบสถ์ ก้อขับรถกลับบ้าน มาถึงก้อเอาที่ห่ออาหารไปล้าง เก็บจาน เอากระเป๋าขึ้นมาเก็บ ลงไปข้างล่าง กลางเอากุญแจบ้านออกมา บอกให้เราคล้องพวงกุญแจให้ ก้อคล้องให้เสร็จ เอาน้ำผลไม้มาดื่มบนห้อง ทำการบ้านไปจนถึง 7 นิดๆ ทำข้อมูลประกันต่อ ก้อไม่มีไรและ เด๋วจะไปอาบน้ำ แล้วรีบนอน เหนื่อยมาทั้งวันทั้งร่างกายและจิตใจ -_-" พรุ่งนี้จะมาเขียนต่อ...
Monday, September 20, 2010
ทะเลาะกับกลาง -_-"
ก้อไปร.ร.เหมือนเดิม ไม่มีไรมาก....
ตื่น 6 โมง อากาศเริ่มหนาวขึ้นทุกวันๆ อาบน้ำตัวสั่น แต่งตัว ปลุกกลาง ลงไปข้างล่าง วันนี้กินข้าวโอ๊ต กับ ขนมปังโรลเหมือนที่ไทย เอานมไปต้ม ขณะรอก้อต้มน้ำร้อน เก็บจาน เอาขนมปังไปอบ พอนมร้อนใส่ข้าวโอ๊ตลงไปคนๆ พอดีชอบกินนิ่มๆ เลยต้มนานปิดฝาหม้อ รอให้เดือด ไม่รู้ทำถูกป่าว แต่อยากกินนิ่มๆ กลางลงมา กวนแต่เช้า บนนู่นนี่ เรื่องต้มข้าวโอ๊ตเพราะน้องอยากให้ใส่ไมโครเวฟแทน พอบอกเรื่องซื้อมาม่ามาเพิ่ม จะได้มีอะไรไว้กินช่วงเสาร์อาิทิตย์ ก้อบ่นทำไมไม่บอก บ่นนู่นนี่ จนเริ่มโมโห เลยไม่คุยด้วยเลย ทำโมโห ยิ่งกินขนมปังโรลรสชาติที่ให้กลางเลือก เลยบ่นว่าไม่อร่อย ก้อเลยบอกคราวหลังจะเลือกเอง ก้อเลยทะเลาะกัน เลยไม่พูดด้วย ไม่อยากคุย เบื่อ รำคาญ เรื่องมาก ขี้บ่น คิดในใจวันหลังก้อทำกินเองละกัน มันก้อตอบว่าแล้วใครบอกให้ทำ เออ คิดในใจ น้องชั้นนี่ไม่มีความเคารพพี่เอาซะเลย เถียงคำ ตอบคำ ก้อเลยไม่พูดด้วย จนออกจากบ้าน 8 โมง กลางก้อพยายามคุย แต่เราทำหน้าบึ้งใส่ ให้กลางไปถอยรถ แล้วก้อขับ พอดีอารมณ์บูดเลยบ่นเรื่องขับรถ แล้วก้อเดินกันไปแบบไม่คุย ไปถึงร.ร.ก้อแยกกัน กิ๊ฟไปเข้าห้องสมุดอ่านหนังสือ กลางขึ้นไปอีกชั้น พอ 8:47 ก้อไปเข้าห้องบัญชี เรียนไปเรื่อยๆ ได้คะแนนเต็มใน quiz เลยอารมณ์ดีขึ้นมาหน่อย กลางส่งข้อความมาว่าปวดท้อง ขี้มูกไหลเหมือนจะไม่สบาย เลยไล่ให้ไปเข้าห้องพยาบาล ให้เอาบัตรประกันไปด้วย สักแปปส่งมาว่าชวนเพื่อนมางานวันเกิด เราก้อตอบกลับไป พอเรียนเสร็จ ไปเข้าห้องสมุด ทำการบ้าน มันส่งมาว่าขอโทษ ก้อดียังมีความเคารพบ้าง เลยตอบไปว่าไม่เป็นไร แล้วก้ออ่านหนังสือไปจนถึง 12:20 ไปกินอาหารกลางวัน วันนี้เอาฮ็อทดอกมา เลยเอาไปอบกิน คนเยอะมาก เลยหาที่นั่งกับคนแปลกหน้า นั่งกินจนเสร็จ ก้อไปเข้าห้องน้ำ แล้วก้อเข้าห้องสมุดต่อ มาอ่านหนัีงสือ อ่านจนถึง 1:47 เริ่มง่วง เลยงีบไปในห้องสมุดประมาณชั่วโมงนึง บริษัทประกันโทรมาปลุก ก้อเลยคุยรายละเอียด คุยเสร็จก้อไปหาข้อมูลในคอมเกี่ยวกับประกันต่อ สักแปปอีกบริษัทโทรมา เลยคุยๆไป เปรียบเทียบราคาดู ให้เค้าส่งรายละเอียดต่างๆมาทางเมล์ เราจะได้ตรวจสอบได้ว่าบริษัทเชื่อถือได้ไหม พอ 3:46 กลางส่งข้อความมาว่าเสร็จ ก้อเลยนัดเจอกันที่โรงอาหาร ไปถึงก้อเจอกลางนั่งกับเพื่อน ก้อเลยทักทายนิดหน่อย เสร็จก้อเดินกันกลับบ้าน เดินสักแปป เพื่อนจีนกลางเดินมาคุยด้วย ถามกลางวิธีทำไอติมทอด ตลกดี ^o^ แล้วก้อเดินไปถึงโบสถ์ ขับกลับบ้าน มาถึงเอาที่ห่ออาหารมาล้าง กลางเอาฮ็อทดอกออกมากิน กิ๊ฟขึ้นไปบนห้องเห็นโฮสทิ้งโน้ตไว้หน้าห้องยาวเหยียด บ่นเราอีกแน่เยย เขียนมาเป็นข้อๆ เฮ้อ ข้อแรกเกี่ยวกับเนื้่อที่ที่เราใช้วางอาหาร เค้าบอกไม่ให้ล่วงล้ำอาณาเขตเค้า ข้อสอง อาณาเขตตู้เย็นเค้าก้อห้ามล่วงล้ำ -_-" อีกข้อที่ที่เรากินอาหารอย่าใช้เป็นการส่วนตัว แบบจะวางอะไรก้อได้ กลางดันเอากล่องเครื่องดูดฝุ่นไปวาง เค้าให้เอาไปทิ้ง อีกข้อบอกมาค่าน้ำค่าไฟขึ้นสองเท่า ให้ประหยัดๆหน่อย มีแต่เรื่องน่าปวดหัว สมองจะระเบิดอยู่แล้ว ถึงได้ว่าโฮสทำตัวเหินห่าง ต้องเป็นเพราะเค้าคิดจะบ่นเราแน่เลย ให้เวลาเราบ้างเถอะ ถ้าอยากให้เราเปลี่ยนในสิ่งที่เค้าต้องการ เหมือนเราต้องพยายามปรับตัวให้เค้าหาเค้าให้ได้เลยอะ เบื่อจัง แต่ช่างเหอะ จะทำเต็มที่ ถ้ามีเวลามากกว่านี้ก้อดี I need time ! โอเค ไม่บ่นและ แค่นี้เอง ทำได้ เหอะเหอะ ก้อแค่นี้แหละที่อยากจะระบาย พรุ่งนี้จะมาเล่าต่อ....
Saturday, September 18, 2010
ทำข้าวมันไก่ ^o^
รวมรปของทั้งอาทิตย์ ก็มีที่ไปพิพิธพันธ์ ไปกินร้านอาหารจีนแล้วก็ วันที่เจ๊กิ๊ฟทำข้าวมันไก่ให้กิน มีรูปเพื่อนที่ชื่อซีซี่ไปเที่ยวกับพวกเราด้วย ก็ดูรูปเลยละกัน เยอะ! ซี่ซี่เป็นคนขับพาพวกเราไปวันนั่น :)
วันนี้ไม่ไปไหน อยู่บ้านอ่านหนังสือ ทำการบ้านกับกลาง กิ๊ฟกะทำข้าวมันไก่ เห็นกลางอยากกินมานาน เราก้ออยากกินด้วย เมื่อวานก่อนไปรับกลาง ทำน้ำจิ้มไว้ แล้วก้อไปซื้อขาไก่มา ลดราคาถูกสุดๆ ได้มาสี่ขาใหญ่ๆ $2 กว่าๆ ซื้อตับมาด้วย ที่ Frazier Farmer Market ขายเนื้อทุกชนิด แบบทุกชนิดจริงๆ เช่น ขากบ ปลาหมึกยักษ์ เนื้อกระต่าย เนื้อกวาง เนื้อแกะ เหอะเหอะ มีอีกเยอะ แต่ไม่กล้าดู
Subscribe to:
Posts (Atom)