เศรษฐศาสตร์เริ่มยากขึ้นเรื่อยๆ ToT

เรียนเหมือนเดิม ไม่มีไรเปลี่ยนแปลง

ตื่น 6 โมง อาบน้ำ แต่งตัว ลงมาเตรียมอาหารเช้า ทำโมจิ, ข้าวโอ๊ต,และกล้วยกิน กับกลาง กินเสร็จ กลางล้างจาน กิ๊ฟเช็ดโต๊ะ ขึ้นมาบนห้อง ถอนขนคิ้ว เช็คอากาศ อุ่นเหมือนเมื่อวาน เช็คเมล์ เมื่อวานกลางแพ็คลูกอม ขนมเล็กๆน้อยๆ ให้โฮส วางไว้บนโต๊ะข้างล่าง ตอนเช้า เค้าก้อเลยขอบคุณเรา ก่อนออกจากบ้าน เราก้อลาโฮส แล้วก้อขับไปร.ร. มาถึงก้อแยกกับกลางไปห้องสมุด ติวบัญชีก่อนเข้าห้อง ไปห้องตอน 8:50 วันนี้ครูชมเราต่อหน้าเพื่อนทั้งห้อง บอกว่าเราไม่เคยตอบผิด ทำอะไรถูกไปหมด ก้อดีใจนะ แต่แบบกลัวคนหมั่นไส้อะ โดยเฉพาะเพื่อนข้างๆ เห็นตีสนิทเราตลอด ถามการบ้านบ่อยด้วย รู้สึกแปลกๆ แต่ก้อไม่เป็นไร พอเรียนเสร็จ ก้อไปเข้าห้องสมุด เห็น Eric นั่งทำการบ้านอยู่ เค้าทักมา เราก้อคุยด้วยนิดๆหน่อยๆ แล้วก้อมาอ่านหนังสือ พอ 11:50 ก้อไปกินอาหารกลางวันที่พกมา แซนวิชแฮม เจอ Eric นั่งกับเพื่อน เค้าเดินตามมานั่งกับเรา เราก้ออุ่นอาหาร คุยกันเรื่อยๆ สักพักเพื่อนคนอื่นๆก้อมานั่งด้วย กินไปคุยไป พอ 12:25 ก้อแยกตัวไปเข้าห้องเศรษฐศาสตร์ เจอกลางกับ Cici คุยกันอยู่ เลยทัก สักพักก้อมาเข้าห้องเรียนจนถึง 1:50 ไปเข้าห้องสมุดอ่านหนังสือต่อ บทที่ 12 ยากจังเยยอะ กราฟอะไรก้อไม่รู้เยอะแยะ ToT อ่านจนจบ ก้อพอเข้าใจ เด๋วต้องอ่านซ้ำ กลางส่งข้อความมาว่าเรียนเสร็จแล้ว เลยนัดกันหน้าห้องสมุด ไปเจอเห็น Shun เดินมาด้วย ลากกระเป๋าให้กลาง ก้อคุยด้วยนิดหน่อย กลางไปเข้าห้องน้ำ ออกมาก้อเดินไปที่รถ ขับกลับบ้าน มาถึงก้อล้างกล่องอาหาร กลางหาอะไรกิน กิ๊ฟกินน้ำผลไม้หน่อย เหนื่อยสมอง อ่านหนังสือเยอะ นั่งเป็นเพื่อนกลางกิน แล้วก้อโทรนัดหมอเช็คมดลูก เสาร์หน้า สักพักขึ้นมาบนห้อง พอดีทำการบ้าน อ่านหนังสือเสร็จหมดทุกอย่าง ก้อเลยพักหน่อย โดยการหาเพลงใหม่ๆฟัง ดูการ์ตูนคลายเคลียด กลางเพิ่งเรียนมาว่า ถ้าเครียดมาก หรือใช้สมองมาก จะทำให้เส้นประสาทหลายเส้นตายเร็ว ก้อเลยกลัว ยิ่งดื่มเหล้า เส้นประสาทยิ่งตายมากขึ้น ก้อเลยไม่อยากฝืนร่างกาย หรือหักโหมมากไป ครูปรัชญากลาง ทำงานมาก แถมไม่ค่อยกินอาหาร สมองส่วนที่บังคับกล่องเสียงเลยอัมพาตไปเลย เค้าต้องไปผ่าตัด ต้องใช้กล่องเสียงปลอม ยิ่งฟังยิ่งกลัว เลยไม่กล้าหักโหมออกกำลังกายแล้ว เด๋วเส้นประสาทตายเร็ว ป๊ากับแม่ต้องระวังตรงนี้ด้วยนะจ้ะ อย่าหักโหมร่างกายมาก บางทีเราชอบคิดว่าเราทำได้ แต่ถ้าร่างกายรับไม่ไหวนี่ก้อ เหมือนฆ่าตัวเองทั้งเป็น อายุจะสั้นไวด้วย ดีนะที่ครอบครัวเราไม่ดื่มเหล้า เอาไว้เตือนๆกัน หนูต้องเตือนตัวเองก่อน บางทีชอบฝืนตัวเองทำนุ่นนี่ แต่ร่างกายเหนื่อยแล้ว แต่ใจยังไม่เหนื่อย ก้อหักโหม ไม่พัก เพราะกลัวเสียเวลา ยิ่งทำยังงี้ เวลาเราจะเสียเองในอนาคต บั่นทอนเวลาที่เราอยู่บนโลกนี้ให้สั้นลง จิงมะ โอเคก้อ 7 โมงก้อแค่ออกกำลังกายหน้าท้องเล็กๆน้อยๆ ไม่อยากออกเยอะ เด๋วร่างกายจะล้าเกิน กลัวเส้นประสาทตายด้วย เหอะเหอะ เสร็จแม่โทรมาก้อคุยด้วยนิดหน่อย เด๋วยาว เด๋วพรุ่งนี้จะมาเขียนต่อละกัน ^O^