เย้ ได้คะแนนกฎหมายสูงสุดในห้อง ^o^ + ขายโต๊ะได้แว้ว

วันนี้มีแต่เรื่องดีๆ ครูกฎหมายประกาศในห้องว่าหนูได้คะแนนสูงสุด ทำไมต้องประกาศด้วย เกิดบางคนหมั่นไส้เรา ซวยเราอีก แต่เอาเหอะ เค้าคงอยากให้นักเรียนคนอื่นขยันขึ้น พวกเราสองคนชื่อเสียงดีมากในห้องกฎหมาย ครูชอบแซว ชมพวกเราในห้อง ครูมีเรียกพบพวกเราส่วนตัววันอื่นด้วย หวังว่าเค้าจะให้รางวัล หรืออะไรดีๆสักอย่าง ตื่นเต้นจังเยย แถมวันนี้ขายโต๊ะได้อีก วันนี้ลองให้กลางจัดการเจรจาการขายเอง จะได้เป็นประสบการณ์กลางด้วย (หะหะหะ ป่าวหรอก ที่จริงเราอาบน้ำอยู่ เลยฝากน้อง แต่ก้อเป็นโอกาสให้น้องได้เรียนรู้การเจรจาค้าขายดู) การขายเค้า $115 แต่เค้าให้ติปพวกเรา รวมเป็น $120 ดีใจสุดๆ เหมือนตอนที่ย้ายบ้านเจ้าของเวียดนาม แล้วเราขายเตียงสองชั้นไป ห้องโล่งไปเยย ^O^

ตื่นเท่าเดิม อาบน้ำ แต่งตัว ปลุกน้อง วันนี้กะจะลองทำข้าวโอ๊ตสูตรกลางดู สูตรเข้าไมโครเวฟ ลงช้าไปหน่อย ก้อตัดผลไม้ เข้าตู้เย็น เอาข้าวโอ๊ตผสมนมถั่วเหลือง น้ำ น้ำเชื่อมนิดหน่อย คนๆ ใส่ไมโครเวฟไป 2:30 นาที คอยดู เผื่อมันพูน ต้องหยุด ก้อทำสองอันเสร็จ ล้างจาน กลางลงมา ก้อจัดกินกัน อร่อยมากๆๆ ให้เครดิตกลางหน่อย ธรรมดาชอบต้มในหม้อ แต่ใช้ไมโครเวฟบ่อย มันจะเสียคุณค่าอาหาร ก้อเลยชอบใช้หม้อกับกระทะมากกว่า กินเสร็จ กลางล้างจาน หนูเช็ดโต๊ะ ช่วยน้องเก็บจาน ขึ้นมาบนห้อง เตรียมตัว กลางซื้อครีมลดไขมันมา พวกเราก้อลองทาๆกัน วันละสองครั้ง บวกออกกำลังกายด้วย ทาแล้วร้อนพุง แต่น่าจะได้ผล ทาก่อนออกไปเรียน ออกจากบ้านเท่าเดิม อากาศร้อนแห้งเหมือนเดิม ร้อนแต่เช้า สงสัยจะแผดเผาตอนเที่ยง ก้อไปห้องสมุด ติวกฎหมายจนถึง 10:40 กลางมาหา หนูโทรติดต่อคุยกับคนจะซื้อโต๊ะ นัดกันไว้ 3:30 PM ติวเสร็จ ไปห้องเรียนกับกลาง ก้อเหมือนที่เล่า เรียนเสร็จก้อกลับบ้านกับกลาง กลับมาทำมาม่ากิน กลางกินก่อน หนูกินหลัง กินเสร็จ ก้อขึ้นมาทำรายงานต่อจนถึง 3:40 โทรไปเตือนคนซื้อโต๊ะ เค้าบอกเค้าจะมาตอนเย็นๆ หนูก้อเตรียมแพ็คของบนโต๊ะเก็บใส่กล่อง เตรียมย้าย หนูไปขึ้นลงบันได คุยกับกลางไปด้วย เพราะน้องนั่งแถวนั้น ออกเสร็จ ซิทอัพ วิดพื้น แปรงฟัน บอกให้กลางเตรียมพร้อมสำหรับคนมาดูโต๊ะ หนูก้ออาบน้ำไป แต่แอบฟังไปด้วย กลางบางทีก้อตะโกนถามข้อมูล เราก้อบอกไป คนซื้อเค้าจะกลับไปวัดห้องเค้า ไปเอาเงินสดมาจ่ายเราอีกชั่วโมงนึง หนูก้อแต่งตัว อ่านญี่ปุ่นนิดหน่อย เตรียมจัดโต๊ะสำหรับขาย ลงไปคุยกับป้าแม่ เสร็จคนมาซื้อก้อขึ้นมาช่วยพวกเราถอดชิ้นส่วน ช่วยยก เราก้อช่วยเค้า เค้าคุยเก่ง ใจดีด้วย แถมเคยไปไทยมาก่อน หนูว่าคนที่ San Diego รู้จักประเทศไทยกันหมดแล้วมั้ง มีแต่คนพูดถึงประเทศไทย บางคนไปมาแล้ว ดูแปลกกว่าตอนอยู่ Iowa กับ South Carolina ไม่ค่อยมีคนรู้จักไทย ภูมิใจจัง ^O^ ป้าก้อมาช่วยเรายกชิ้นส่วนขึ้นรถเค้าด้วย เสร็จเค้าจ่ายเงินเราบวกติป ห้องโล่งไปเยยอะ ดีใจจัง เสร็จมาติวญี่ปุ่นเพิ่มนิด แล้วมาเขียน blog

ขอบคุณพระเจ้าที่่มีแต่สิ่งดีๆเกิดขึ้นกับพวกเรา ทำให้เราได้ประสบการณ์มากมาย ขอบคุณที่อะไรๆก้อเป็นไปอย่างที่เราคาดไว้ ขอบคุณที่ความกลัวต่างๆค่อยๆหายออกไปจากชีิวิตพวกเรา จนพวกเรากลายเป็นคนที่กล้าเสี่ยงกับชีิวิตมากขึ้น มีความเชื่อมั่นมากขึ้น มีความสุขกับการใช้ชีวิตมากขึ้น เส้นทางชีิวิตพวกเรายังอีกยาวไกลที่จะำทำให้เราได้เรียนรู้ และค้นพบตัวเอง รู้จักตัวเราเอง รู้จักการใช้ชีวิตร่วมกับผู้อื่น ขอบคุณพระเจ้าที่พวกเราไม่ท้อถอย เดินหน้า ไม่ถอยหลัง พร้อมรับทุกสถานการณ์ มีความสุขกับสิ่งเล็กๆได้เสมอ พวกเราเชื่อมั่นในพระเจ้า ว่าท่านคุ้มครองปกป้องเราอยู่เสมอ ทำให้เราไม่มีความกลัว กล้าเผชิญชีวิต กับสิ่งต่างๆรอบตัว ขอพระเจ้าให้ชีวิตเราพัฒนาอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆ ^O^