ป้าผิวแพ้แดด

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ป้าเค้าไปดูสวนดอกไม้กับโฮส วันนี้หนูเห็นตรงต้นคอกับหลังเค้าขึ้นผื่นแดงเป็นป้าน ก้อเลยเอายาที่มีมาทาให้เค้า น่าสงสาร ป้าเค้าดูแลทั้งลูกโฮสกับโฮส แต่ไม่มีคนดูแลป้าเค้าเลย พวกเราเลยทำหน้าที่นี้แทน ถ้าพวกเราย้ายออก ใครจะดูแลป้าเค้าน้า o-o

ตื่นเวลาเดิม อาบน้ำ แต่งตัว ปลุกกลาง ลงไปเตรียมอาหารเช้า สักพักกลางลงมา ก้อจัดโต๊ะกินกัน กินเสร็จ กลางล้างจาน หนูเช็ดโต๊ะ ขึ้นมาถ่ายท้องก่อน เตรียมตัว กลางตามขึ้นมา พอ 8:06 ก้อไปร.ร. แยกกับกลางที่ห้องสมุด มาติวหนังสือ อ่านจนถึง 9 โมง ก้ออ่านนิตยสารทำอาหารเล่น เผื่อได้สูตรอาหารใหม่ๆ แต่ไม่ได้เยย เพราะต้องรีบไปเข้าห้องเรียน ก้อเรียนๆจนเสร็จ เข้าห้องภูมิศาสตร์ต่อ เรียนเสร็จ กลับบ้าน เพื่อนมีโทรมา ไม่ได้รับ เลยโทรกลับ ก้อคุยๆกัน ขับรถกลับบ้าน ทักทายป้า ต้มมาม่ากินกับอาหารเหลือ สักพักป้าลงมา เห็นผิวที่เค้าถูกแดดเผา เลยทายาให้ กะทาให้อีกรอบตอนเย็น หลังเค้าอาบน้ำ กินเสร็จ ล้างจาน ติวภูมิศาสตร์ ไปรับกลางตอน 1:50 กลับมา ขึ้่นมาทำรายงานวิชากฎหมายต่อ หาข้อมูลจากหนังสือ ทำจนถึง 3:30 ก้อเช็คเมล์ ส่งอีเมล์ให้เจ้าของบ้านใหม่ เค้ามีส่งสัญญาเช่ามาให้เราอ่าน ที่จริงเค้ามีเสนอจะให้เราเอาของที่จะย้ายไปทิ้งไว้ที่ทำงานเค้า เค้าจะช่วยขน เหตุผลที่เค้าเสนอมาเพราะเค้าเห็นเราขับรถไปไกลถึงบ้านเค้า ที่ทำงานเค้าใกล้บ้านเรากว่าครึ่งทาง แต่หนูกะจะคุยกับเค้าวันที่ย้ายของเสาร์นี้ด้วย ทั้งเรื่องสัญญา คำถามที่กะจะถามเค้าเพิ่ม และก้อกะจัดของที่ย้ายด้วย ส่งบอกเค้าไป เค้าก้อโอเค เล่นคอมสักพัก 5 โมง ก้อออกกำลังกายแบบใหม่ ขึ้นลงบันได สัก 15 นาที มาซิทอัพ วิดพื้นต่อ อาบน้ำ แต่งตัว ไปทายาให้ป้าเค้า ตอนแรกเค้าเกรงใจ ปฎิเสธอยู่นั่น เราก้อคะยั้นคะยอ เค้าเลยให้ทา หะหะหะ เล่นกับน้องไปด้วยเลย ไม่รู้ทำไมเวลาน้องเค้าเจอหนู จะปากสั่นบ้าง ยิ้มบ้าง หัวเราะบ้าง จะให้อุ้มบ้าง หันหน้าหนีบ้าง สรุปกลัวหรือไม่กลัวกันแน่เนี่ย -_-" คุยเสร็จมาติวญี่ปุ่นต่อจนถึง 9 โมง ก้อมาเขียน blog

วันนี้รู้สึกดีมากที่ได้ทำสิ่งดีๆ ได้ช่วยดูแลป้าเค้าเรื่องสุขภาพ ร่างกาย ป้าเค้าบอกเราว่า เค้าโทรคุยกับสามีเค้าที่ไต้หวัน บอกว่าพวกเราดูแลเค้าดีมาก เราก้อดีใจที่เค้ารู้สึกยังงั้น อยากให้ป้าเค้าไม่เหงา ให้เค้ารู้ว่ามีคนคอยห่วงใยเค้า เค้าจะได้มีกำลังใจอยากอยู่ที่อเมริกาต่อ เค้าชอบบ่นให้หนูฟังว่าเค้าคิดถึงบ้าน เราก้อยิ่งกังวลว่าถ้าเราย้าย เค้าคงเหงาน่าดู เพราะโฮสก้อทำงานดึก เค้าอยู่กับน้องแค่สองคน มีบอกเค้าว่าจะมาเยี่ยม เค้าก้อดีใจ ขอบคุณพระเจ้าที่ส่งป้ามาให้พวกเรา เหมือนเป็นโชคที่ทำให้พวกเราได้มาเจอคนที่รู้ใจ เข้าใจเราจริงๆ ป้าเค้าก้อรู้สึกอย่างนั้น ขอบคุณพระเจ้าที่เอาโอกาสกับประสบการณ์ดีๆมาให้พวกเราเสมอ ^O^