วันนี้ไม่มีอะไรมาก มีเรียนปรัชญากับภูมิศาสตร์เหมือนเดิม อาทิตย์หน้ามีสอบปรัชญา ตื่นเต้นๆ หนูชอบวิชานี้มาก ถึงแม้จะซับซ้อน เข้าใจยาก แต่ท้าทายความคิดดี ^O^
ตื่น 6 โมง อาบน้ำ แต่งตัว ปลุกกลาง ดื่มน้ำ ลงไปเตรียมอาหารเช้า วันนี้กะทอดข้าวโพดทอดที่กลางทำเหลือ ให้กลางพกไปร.ร. ก้อจัดเตรียมทำข้าวโอ๊ต ทอดข้าวโพด เตรียมผลไม้ กลางลงมาเร็ว แต่หนูก้อทำเสร็จพอดี ก้อกินกัน นั่งกินได้สักแปป แม่โฮสทอดขนมผักกาดมาให้ เราก้อขอบคุณเค้า แต่ไม่ได้กิน กะเก็บไว้กินตอนกลางวัน กลางก้อล้างจาน หนูช่วยน้องล้าง เสร็จ ขึ้นมาบนห้อง ถ่ายท้อง เตรียมตัว ออกจากบ้านกัน 8:10 ได้ ขับไปร.ร. เดินแยกกับกลาง ไปนั่งตรงที่ปลอดบุหรี่ ติวปรัชญาก่อนเข้าห้อง มีเวลาเหลือก้อไปเข้าห้องสมุด อ่านนิตยสารทำอาหาร ได้สูตรอาหารใหม่มาเพียบ ^O^ อ่านเสร็จ ก้อเข้าห้องเรียน เรียนไปจนถึง 10:50 ครูปล่อย ไปเข้าห้องภูมิศาสตร์ต่อ หิวจัด เลยเอาขนมมากิน สักพัก Hiro เพื่อนญี่ปุ่นมานั่งด้วย ก้อคุยกับเค้า แล้วเราก้อเรียนกันจนเสร็จ หนูก้อเดินไปที่รถ แยกกับเพื่อน กำลังจะขับออก Hiro เดินผ่านมา เลยอาสาไปส่งเค้าที่บ้าน ไปส่งเค้าเสร็จ ก้อกลับมาอุ่นพาสต้ากับขนมผักกาดกิน อุ่นในกระทะ แล้วก้อนั่งกิน ติวปรัชญาไปด้วย กินเสร็จ ล้างจาน ขึ้นมาบนห้อง ติวปรัชญาเพิ่ม เสร็จ อ่านภูมิศาสตร์ พอ 4 โมง ก้อพักสายตา ไม่ทันไร เพื่อนโทรมา -_-" ก้อคุยๆกับ Nguyet ได้สักพัก พอ 4:45 ก้อเตรียมตัวไปวิ่งรอบหมู่บ้าน อากาศวันนี้เย็นสบาย ท้องฟ้าแจ่มใส วิ่งสักสามรอบ ประมาณชั่วโมงนึง ก้้อเข้าบ้านมายืดเส้นยืดสาย ซิทอัพ วิดพื้น อาบน้ำ แต่งตัว ไปรับกลางตอนเกือบ 7 โมง กลับมา กลางก้ออุ่นอาหารกิน หนูก้อนั่งเป็นเพื่อนน้อง เสร็จก้อขึ้นมาต้มชาให้น้องกิน ให้ตัวเองด้วย แล้วก้อติวญี่ปุ่นต่อ แล้วก้อมาเขียน blog
วันนี้ก้อเป็นวันธรรมดาๆวันนึงที่ผ่านไป แต่หนูก้อขอบคุณทุกๆสิ่งที่เกิดขึ้นตลอดเวลา ทำจนเป็นนิสัย ขอบคุณอากาศ ท้องฟ้าที่แจ่มใส ขอบคุณความรู้ที่ได้รับจากการเรียนและอ่านหนังสือ ขอบคุณอาหารที่ได้กิน ขอบคุณรถ น้ำมันที่พาเราไปที่ต่างๆ ขอบคุณที่ได้คุยกับเพื่อน ขอบคุณสำหรับกำลังที่มี สำหรับทำกิจกรรมต่างๆ ขอบคุณแม่โฮสที่ทำขนมผักกาดให้เรา ถึงแม้ว่าร่างกายจะเหนื่อยล้า แต่จิตใจไม่เคยหมดหวังและกำลังใจ และความสุขที่ได้รับทุกๆวัน ที่มีมาได้จนถึงวันนี้ ขอบคุณที่เรามีโลกให้อยู่ ยังมีอีกหลายอย่างที่เป็นสิ่งดีๆเกิดขึ้นกับตัวเรามากมาย แต่เรามักจะมองข้าม เพราะเห็นว่าเราจะต้องทำในสิ่งที่สำคัญกว่า ทั้งๆที่สิ่งเหล่านี้ ทำให้เรามีชีวิตจนถึงทุกวันนี้ได้ ถ้าเราไม่มีโลก เราก้อคงไม่มีชีวิตตอนนี้ และอีกหลายๆอย่าง รักในทุกสิ่งที่เกิดขึ้นและอยู่รอบๆตัวเรา พอใจกับทุกสิ่งที่มีและได้รับ จะทำให้เรามีความสุขที่สุด วันนี้หนูได้ความรู้น่าสนใจจากวิชาปรัชญา เค้าถามว่ามนุษย์เราต้องการอะไร ให้เรียงลำดับกัน
เริ่มจากเรียนจบ -> เพื่อที่จะมีงานดีๆำทำ -> เพื่อที่จะมีิเงินเยอะๆ->มีเงินเพื่อที่จะใช้จ่ายสำหรับยา อาหาร ของใช้และอื่น -> มีเงินเยอะเพื่อที่จะได้มีหน้ามีตา -> มีหน้ามีตา เราก้อมีความสุข สรุปสิ่งที่เราต้องการมาทั้งหมดก้อคือความสุข แล้วทำไมเราไม่ทำให้เรามีความสุข โดยที่ไม่ต้องผ่านสิ่งเหล่านี้ล่ะ ทั้งๆที่ความสุขเกิดขึ้นจากตัวเราเอง มนุษย์เราไม่เคยหยุดต้องการ เพราะเรามีความโลภในตัวของเราเอง เคยถามตัวเองรึป่าวว่าทำไมเราถึงต้องการสิ่งเหล่านี้ ถามต่อไปอีกขั้นว่าทำไมต่อจากนั้น ถามตัวเอง แล้วเราน่าจะเข้าใจว่าสิ่งที่เราต้องการในท้ายที่สุดก้อคือความสุข ความสุขที่ประสบความสำเร็จ ความสุขทีี่่มีสิ่งที่ต้องการ ความสุขที่ได้เที่ยวรอบโลก มีครอบครัวที่เราใฝ่ฝัน แต่พอถึงจุดๆนั้น ยังมีอะไรอีกไหมที่เราอยากไขว่คว้า เราจะไขว่คว้าสิ่งเหล่านั้นมาเรื่อยๆ จนกระทั่งชีวิตเราจบลง หรือความคิดตายไป ลองเอาไปคิดดูเล่นๆนะ เผื่อเราจะได้หยุดวิ่งในลู่วิ่งของชีวิต และย้อนคิดเกี่ยวกับชีวิตของเราที่ผ่านมาทั้งหมด ^O^
No comments:
Post a Comment