ฉลองครบ 100 Blog ^o^ !

Blog ที่เขียนอันนี้เป็นอันที่ 100 แสดงว่าเขียนมาได้ 3 เดือนแล้ว แต่วันนี้เป็นวันไม่ค่อยดี เพราะทะเลาะกับกลาง จะเล่าให้ฟังว่าทำไม...

ตื่น 6 โมง อาบน้ำ แต่งตัว ปลุกกลาง ลงมาเตรียมอาหารข้างล่าง วันนี้อยากลองเปลี่ยนรสข้าวโอ๊ตที่ซื้อมาใหม่ เป็นรสเมเปิลผสมน้ำตาลทรายแดง จะมีกลิ่นหอมๆแบบคาราเมลหน่อยๆ ดูน่ากิน ตอนซื้อก้อคิดในใจว่ากลางน่าจะชอบ เพราะกลางชอบกลิ่นแนวๆนี้ แต่ที่จริงหนูเป็นคนชอบกินหลากหลาย ซึ่งต่างกับกลาง กลางจะชอบอะไร ก้อจะกินอย่างนั้นซ้ำๆซากๆ แต่หนูชอบลองของแปลกๆใหม่ๆตลอดเวลา ท้าทายดี ก้อพอเตรียมอาหารเสร็จก้อนั่งกินกับกลาง กินไปเรื่อยๆก้อให้กลางเดาว่ารสข้าวโอ๊ตรสอะไร ก้อทายไม่ถูกเลยบอกไป ตอนแรกนึกว่ากลางจะชอบ แต่กลางหัวเราะ ทำหน้าเหมือนไม่อร่อย เราก้อเลยบอกไปว่า ทำไมกินยากจัง เห็นชอบกินรสชาติแนวๆนี้ เสร็จกลางก้อไปล้างจาน สงสัยกลางโมโหที่เราพูดมั้ง ก้อเลยบอกว่ากลัวว่าหนูจะไม่เห็นความสนใจของน้องและก้อคนในครอบครัว กลัวว่าจะติดผู้ชายอะไรประมาณนั้น พูดอย่างนี้เราก้อโมโหสิ ทะเลาะหลายครั้งเพราะกลางพูดจาแนวๆนี้ หาว่าเราไม่แคร์ แล้วที่ทำๆอยู่ให้ทุกวันมันอะไร กลางก้อบอกว่า เหมือนเราทำเพราะต้องทำ แต่ไม่ใช่เพราะรักหรือห่วง เอาเข้าไป ไอนี้เป็นโรคขาดความรักหรือไง หลังจากนั้นโมโห เลยไม่พูดด้วย ก้อขึ้นมาบนห้อง กลางถามไรมาก้อตอบแบบห้วนๆ ก้อเลยถามว่าโกรธเรื่องอะไร เรื่องอาหารหรอ ทียังงี้ไม่รู้ ก้อเลยบอกไปว่าไม่ชอบให้มาว่า ว่าเราไม่เห็นความสนใจ คิดถึงแต่ตัวเอง อะไรยังงี้ กลางก้อบอกว่าลืมว่าทำไมถึงพูดไป เลยนั่งนึก แล้วก้อบอกว่าที่พูด เพราะว่าหนูหาว่าน้องกินยาก ของที่คิดว่าน่าจะชอบ กลับไม่ชอบ แล้วก้อเลยทะเลาะกัน กลางก้อร้องไห้ แต่เราอั้นไว้ ไม่อยากร้อง ก้อเลยไม่พูด ก้อไปร.ร.แบบไม่คุยกัน ไม่รอด้วย กลางก้อนั่งในรถ เราก้อไปเข้าห้องสมุด แล้วก้ออ่านหนังสือ ทำการบ้าน แต่ก้อปวดหัว เครียด อยู่ในห้องสมุดไปจนถึง 10:45 ก้อไปเข้าห้องน้ำ แล้วก้อห้องเรียน วันนี้ครูมาสาย แต่ก้อเรียนจนถึง 12:13 ครูปล่อย เราก้อไปโรงอาหาร ไปนั่งกินคนเดียว กลางส่งข้อความมาว่า "มีอะไรจะบอก เวลาน้องกลางอ่านหนังสือ อย่าคุยโทรศัพท์เสียงดัง เพราะมาอเมริกาตั้งใจจะมาเรียน เพื่อทำคะแนนดีๆ ไม่สนว่าจะคุยกับใคร แต่ให้ไปคุยข้างนอก อีกอย่างถ้าน้องกลางชอบกินอะไร จะบอกล่วงหน้า ไม่อยากมาโกหกว่าอาหารที่หนูทำอร่อย เด๋วจะเริ่มบอกอาทิตย์หน้า ขอโทษที่แสดงอารมณ์มากเกินไป" หนูก้อตอบกลับไปว่า "เวลาชอบหรือไม่ชอบกินอะไรที่เจ้ทำ ก้อไม่ต้องโกหก บอกกันตรงๆ จะได้วางแผนล่วงหน้าที่จะซื้อได้ถูก อย่าพูดว่าหนูไม่แคร์ หรือไม่เห็นความสนใจของกลาง เพราะพวกเราใกล้ชิดกันมาก เจ้ไม่ชอบแสดงออกมากว่าแคร์นะ เราเป็นพี่น้องกัน ก้อรุ้ๆกันอยู่ว่าต้องแคร์อยู่แล้ว แต่บางทีที่เราแสดงออกว่าเป็นห่วงคนอื่น ไม่ได้มาจากใจจริง แต่เป็นเพราะเราจะหาเรื่องมาคุยกับคนพวกนั้นมากกว่า" กลางก้อตอบว่าโอเค แล้วกิ๊ฟกินเสร็จ ก้อไปเรียนญี่ปุ่นต่อ วันนี้มีสอบเขียนเนื้อเรื่องญี่ปุ่น มีสนทนากับเพื่อนข้างๆ Joel คนที่ตั้งใจเรียนมาก คุยเรื่องทั่วไป ส่วนใหญ่สอนภาษาไทยเค้ามากกว่า เค้าอยากเรียน เราก้อให้เค้าสอนสเปน เหอะเหอะ ที่จริงไม่ได้อยากเรียนหรอก แต่หาเรื่องคุย คือที่จริงกลางจะชอบคิดว่าเราแคร์คนอื่น เพราะคุยกับพวกคนเหล่านี้เยอะ แต่ใจจริงแล้ว เราไม่มีความรุ้สึกเหล่านั้นเลย เราคุยไปเพราะมารยาท ถามนู่นนี่นั่น เหมือนเวลาเราคุยกับแขก ก้อถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ อยากให้กลางเข้าใจตรงนี้ ไม่ใช่ว่าเราไม่แคร์น้อง เราแคร์แต่ไม่แสดงออกมากกว่า คือมันรู้ๆกันอยู่อะ จะมาให้แสดงความรัก มันก้อยังไงๆอยู่นะ ก้อเรียนจนถึง 3:20 ครูปล่อย ก้อนัดเจอน้องหน้าห้องสมุด ก้อคุยกันธรรมดา เดินไปที่รถ ขับกลับบ้าน มาถึงล้างกล่องข้าว ขึ้นมาติวหนังสือข้างบน พรุ่งนี้สอบเศรษฐศาสตร์ วันพฤหัสสอบญี่ปุ่นและChicano สอบทั้งอาทิตย์ เมื่อวานมีคุยกับโฮสผู้หญิง บอกเค้าว่าหนูชอบสะสมคูปองส่วนลด ร้านอาหารต่างๆ เค้าก้อเลยเก็บมาให้ วางไว้บนโต๊ะ ก้อเลยตัดเก็บไว้ แล้วก้อเรียงวันที่หมดอายุ จดใส่กระดาษ จะได้ไปกินอันที่จะหมดอายุก่อน ทำเสร็จก้อออกกำลังกายตอน 7 โมง ป๊าโทรมาคุยเรื่องค่าใช้จ่าย คุยเสร็จก้อออกต่อ แล้วก้อมาเขียน Blog เด๋วจะไปอาบน้ำและ ช่วงนี้ค่อนข้างเพลียๆ ง่วงๆ ไม่รู้เป็นไร นอนก้อปกติ แต่เอาเหอะ จะไปอาบน้ำใ้้ห้สดชื่น จะได้มานอนแต่หัวค่ำ เด๋วพรุ่งนี้จะมาเล่าต่อ ^O^