วันนี้วันพฤหัส (กลาง.เป็นคนบันทึกจะ ^^)

วันนี้กลางเป็นคนเขียน dairy ... กลางจะเรียกบันทึกนี้ว่า'วันแรกของการบันทึกของกลาง' ละกัน.
พูดตามตรงหนูก็ยังไม่เคยอ่านบันทึกที่เจ๊กิ๊ฟเขียนเลยแม้แต่นิดเดียว เพราะฉะนั่นถ้าบันทึกหนูไม่ค่อย
ต่อเนื่องกับของเจ๊กิ๊ฟก็ขออภัย ณ ที่นี่ด้วยนะจ๊ะ ... อิอิ

ไม่รู้จะเริ่มยังไง หนูก็เลยเริ่มด้วยรูประหว่างที่หนูเดินไปมหาลัยละกันเนอะ ด้านหลังก็เป็นรั่วของหมู่บ้านนั่นเอง :)

 รูปนี้หนูถ่ายเมื่อ2วันที่แล้ว ตอนที่หนูอ่านหนังสือสอบแล้วก็เตรียมตัวพูดน่าชั้น 7 นาที เกี่ยวกับ การเลือกกินอาหารในอเมริกา...

โอเค กลับมาคุยเรื่องชีวิตประจำวันดีกว่า วันนี้เป็นวัน พฤหัสตอนประมาน สามทุ่มครึ่งของที่แคลิฟลอเนีย

ก็ตื่นเช้าเป็นประจำทุกๆวัน ประมาณ 6.30 ได้มั๊ง เจ๊กิ๊ฟปลุกหนูตื่นไปอาบน้ำ ก็กว่าจะตื่น จำได้ว่าเจ๊กิ๊ฟถอนขนจักแร้ครบสองข้างพอดีเลยละ
เอาตามตรง หนูก็ตื่นตั้งแต่เค้าเปิดเครื่องถอนขนแล้วละ ดังกระหึ่มเลยทีเดียวเชียว :'(

ในที่สุดหนูก็ตื่นขึ้นมาจนได้ แล้วก็ไปอาบน้ำ เตรียมตัวรับวันใหม่ ที่ตื่นเต้นเป็นพิเศษ เพราะวันนี้
หนูจะต้องเตรียมตัวพูดน่าชั้นหนะสิ

อาบน้ำเสร็จหนูก็ลงไปรับประทานไข่ตุ่นไมโครเวฟใส่ชีสของเจ๊กิ๊ฟกับกล้วยลูกโตที่เจ๊กิ๊ฟเตรียมไว้ให้
(ถ้าหนูเขียนอะไรแปลกๆ ก็ให้อภัยหนูละกัน เจ๊กิ๊ฟดันคุยโทรศัพท์นินทากะเพื่อนเรื่องเจ้าของบ้านเก่าระหว่างหนูนั่งพิมอิก หนูเลยไม่มีสมาธิเลย TT)

โอเค กินอาหารเสร็จ หนูก็ล้างจาน คุยกับแมวเล็กน้อย ก่อนขึ้นไปจัดของไปมหาลัย :)

 ไม่ต้องห่วงหรอกนะ ว่าหนูจะไม่ได้ทำอาหารอะ หนูกำลังจะเริ่มทำจริงจังอาทิตย์น่านี้ละ
เอาง่ายๆ คือหนูขอเจ๊กิ๊ฟทำอาหารมาหลายอาทิตย์แล้ว ทีนี้เจ๊กิ๊ฟก็ให้ แต่พอถึงเวลาจริงๆ
เจ๊กิ๊ฟก็บอกหนูว่า 'ตัวเองไม่ต้องทำหรอก คือเจ๊ชินแล้วอะ มันเป็นความชินที่เจ๊หยุดทำไม่ได้'
หนูก็โอเค แต่ก็น้อยใจนิดหน่อย ว่า เอ๊ะ ทำไมอะ? จะไม่ให้โอกาสหนูทำบ้างรึไง แต่คือไม่เป็นไรไง
คือหนูก็เข้าใจว่ามันเป็นสิ่งที่เจ๊เค้าชอบ หนูก็เลย ปล่อยไป แต่ปล่อยไปได้ไม่นาน หนูก็เริ่ม ไม่ไหวและ
คือหนูอยากจะทำมากอะ หนูเลยบอกเจ๊กิ๊ฟว่า "เจ๊กิ๊ฟกำลังจะทำลายอนาคตน้องกลางนะ" แล้วก็คุยๆกัน

เจ๊กิ๊ฟคิดอยู่นาน แต่ก็ตอบตกลงในที่สุด.... ก็หวังว่าเค้าจะไม่เอาเรื่องนี้กลับมาเปลี่ยนความคิดอีกละกันเนอะ :)

อ้อ ! จริงๆ หนูก็มีทำอาหารอยู่อย่างนึง เมื่อสองอาทิดที่แล้ว เจ๊กิ๊ฟบอกว่าอร่อย :)

 โอเค คุยเรื่องเรียนต่อดีกว่า เพราะชีวิตหนูหลักๆก็ไม่มีอะไรมาก นอกจากเรียน คุยกับเพื่อน
แล้วก็ถ่ายรูปไปเรื่อย...ส่วนเรื่องในบ้านก้ทำเป็นประจำจนเคยชินไปแล้ว ... ดี หนูชอบ เป็นแม่บ้าน:)

วันนี้เรียนคณิตเริ่มตอน10โมงเช้า เดินเข้าห้องขี้มูกไหลย้อย เพราะอากาศหนาวเหน็บ เห็บกระโดดเลยละ
:'( วันนี้ไม่ได้เรียนอะไรใหม่เลย แต่อาจานใช้เวลาทั้งคาบติวเลขเตรียมสอบให้กับทุกคน เพราะวันจันทร์
จะมีสอบ Final. วันนี้สมองหนูกังวลตลอดเลย โจทย์เลขง่ายๆหนูก็คิดไม่ออก ตอนนั่นหนูมัวแต่คิดว่าจะ
พูดยังไงน่าชั้นของอิกคาบเรียนนึงอยู่ นั่นคือ Speech class นั่นเอง แต่ไม่เป็นไร มันก็แค่เป็นโจทย์เลข
ฝึกทำเล่นๆเฉยๆ เลยเปลี่ยนจากทำเลข นั่งเม้าสกะเพื่อน เรื่องห้องเรียนที่จะไปต่อ นั่งแบ่งปันความเคียดให้เพื่อนเกาหลีกับญี่ปุ่นฟัง ฮ่าๆๆๆ

ณ เวลา 11.50 หนูไปถึงห้องเรียน speech ไปถึง ยังไม่มีใครมานั่งเรียนเลย คือจริงๆมันเริ่ม 12.30 ไง
แต่หนูชอบไปเร็ว ไปถึงก็หยิบหนมคุกกี้ออกมากินจากกระเป๋า เพราะไม่มีเวลากินข้าวเที่ยง แพลนว่าจะ
กลับไปกินที่บ้าน .... นั่งไปสักพัก ก็ฝึกพูดคนเดียวน่าห้อง แล้วก้จับเวลา สักพัก เพื่อนก็เริ่มเดินเข้ามากัน

หลายๆคนก็มาถามหนูว่าจะพูดน่าห้องวันนี้หรือพรุ่งนี้? หนูก้บอกว่าวันนี้แน่นอน เพราะหนูกะอ่านหนังสือเลขต่อ จะได้ไม่กังวลมากในวันต่อไป อยากจะให้มันจบๆประมาณนั่น.

เอาง่ายๆ คนอื่นไม่ค่อยอยากจะพูดวันนี้เท่าไร เพราะไม่ได้เตรียมตัวกันเลย แต่มันก็เรื่องของเค้าอะเนอะ

โอเค ถึงเวลาแล้วสิที่หนูต้องพูด หนูอาสาที่จะพูดเป็นคนที่สาม โอ้ยยย ไปยืนตรงนั่น อึดอัดมากเลย กังวล ตื่นเต้นไปหมด แต่ก็พูดไปได้ ครบ 7 นาทีพอดี แล้วก็ไปรับเกรด

นั่นก็เป็นเกรดที่หนูได้มา A นั่นเอง :) 94 เต็ม 100 เย้!

เรียนเสร็จก็คุยกะเพื่อนๆในห้องต่อ แล้วก็ไปห้องสมุดกับเพื่อนคนจีนชื่อ Cheng
สนิทกะหนูมาก.
แล้วก้ช่วยสอนเพื่อนทำการบ้านเล็กน้อย แล้วก็โทหาเจ๊กิ๊ฟ เตีรยมตัวกลับบ้าน
ออกจากห้องสมุด เจ๊กิ๊ฟก็ทำน่าบึ๊ง คิ้วขมวด แอบน่ากลัว แต่หนูชินแล้วละ

เค้าก็ว่าๆๆๆหนู ว่าออกมาช้า คือวันนี้เจ๊กิ๊ฟเค้าออกจากห้องเรียนเร็ว 30นาที แล้วเค้าก็โทหาหนูไม่ติด
ส่ง message มา หนูก็ไม่ได้ตอบกลับไง คือปกติหนูอยู่ในห้องเรียนหนูจะปิดมือถือ แล้วห้องสมุด มันจะ
ปิดสัญญานมือถืออัตโนมัติไง หนูเลยไม่ได้ติดต่อกลับ ก็อธิบายให้เจ๊กิ๊ฟฟัง เค้าก็เข้าใจ แต่คิ้วก็ขมวดอยู่
เลยเปลี่ยนเรื่อง คุยเรื่องอาหาร เพราะเป็นเรื่องเดียวที่สามารถทำให้คิ้วของเจ๊กิ๊ฟคลายได้ ฮ่าๆๆๆๆ

อยู่ด้วยกันนาน รู้หมดและ วิธีแก้ ง๊ายง่าย ฮ่าๆๆๆ ก็ตลกไปอิกแบบนึง
 ทีนี้เราก็เดินกลับบ้านกัน ก็คุยแต่เรื่องอาหารตลอดทาง TT ซึ่ง มันก็เริ่มน่าเบื่อขึ้นเรื่อยๆ
เพราะหนูก็เหนื่อยไง แต่เจ๊กิ๊ฟเค้าชอบ เค้าเลยพูดไม่หยุดเลย รู้สึกจะมาหยุดตอนขึ้นเขา
คงเริ่มเหนื่อย ฮ่าๆๆๆๆ

แล้วก็ถึงบ้าน แดดร้อน เหงื่อออกเลยวันนี้ ตลอดทางที่เดินมา ผึ้งก้เยอะแยะไปหมด ตอนแรกกลัวมันต่อยมากอะ ตอนนี้หนูเดินเอากระเป๋าตบมันหมดอะ . บาปได้อิก

เจ๊กิ๊ฟเดินลากกระเป๋า แครกๆๆๆๆ ดังมาก!...

เย้ ถึงบ้านแล้ว...

ถึงบ้านก็กินอาหารเที่ยง (ตอน 4 โมงกว่า) ส่วนเจ๊กิ๊ฟถึงก็ดื่มน้ำแล้วขึ้นมาทำการบ้านคอม
หนูกินเส็ดก็ล้างจาน แล้วก็คุยกะแมวต่อ
...
จบด้วยฝึกทำเลขนิดๆหน่อยๆ แล้วก็ทำนู้นทำนี้ สุดท้ายก็มานั่งเขียนบล๊อคไง ... :)

หนูไปนอนละ ง่วงมาก พรุ่งนี้กะอ่านเลขด้วย งั้นก้ไว้เจอกันใหม่จะ บ๊ายบาย